क्षण.... !

क्षण ! कणकण जळे अन, क्षणक्षण झुरे.. झाला जीव सखे वेडा.. तुझ्या पायी ग.. भरुभरु डोळे बघ, वणवण फ़िरे.. आता इथे-तिथे-कुठे.. ठाई ठाई ग.... तुझ्याविना जग सारे, उदास भकास, गेला हरवुन सूर.. अन हरपले गाणे.. जगताना आणि सांग,किती वेळा करायचे,रोजरोज तेचतेच,खोटे ग बहाणे एका तुझ्या भेटीपायी,वेड्या वेड्या आशेपायी,उरे श्वास उरे जीव,काही ग.. कण कण जळे अन....... [१] तुझी मीठी गंध-धुंद,उश्ण श्वास धपापला,क्रिश्णमेघी केसांची ग छाया... हरवलो हरपलो,आणि विसरुन गेलो,सखे दोन जीव,एक काया.. माझ्या देही तुझा गंध,तुझा माझा एक श्वास,दोन कुडी एक प्राण,ठाई ग.. कण कण जळे अन........ [२] आता उरी आठवणी,ओठी विरहाची गाणी,तुझी माझी अधुरी कहाणी... उमलण्या आधी प्रीत ,गेली कोमेजुनी,विरे वार्‍यावर एक विराणी... आठवांचा थवा,निळ्या आभाळी चांदवा,मज छळावया माथी येई ग... कण कण जळे अन........[३] भग्न ह्रदयात माझ्या,तरी बघ जळणार,प्रेमाची ग तुझ्या-माझ्या ,ज्योति... कुडी मध्ये श्वास अन,डोळयामधे आस असे,तोवरी ग,तुझी-माझी,प्रीति... एक क्षण पुरे मज,पुरुनिया उरे अग,आयुश्यही त्याच्यावर जाई ग... कण कण जळे अन........[४] - चंद्रशेखर