कधी जुन्या आठवांनी मन भरून येतं.. शुभ्र काळ्या ढगांनी आभाळ दाटून येतं.. पावसाची जाण, फक्त, वैशाखाचं रान देतं! सोबतीला आषाढाची ओल धरून येतं.. भारलेल्या क्षणांमागे पुन्हा जाऊ बघतं.. झुळुकीवरती कळीसारखं हळूच फ़ुलून येतं! नात्यांची वीण जरा पुन्हा उकलू पाहतं.. निसटलेली रेती, वेडं, पुन्हा धरु जातं! जुन्या जुन्या वाटांवरती पुन्हा फिरून येतं.. सरलेले दिवस जरा पुन्हा जगून येतं.. प्रेरणा