स्वैर वारा खेळ खेळतो, लालबुंद मातीशी कणकणास उंच उडवे, दूरवर आकाशी रंग वेगळा धूलिकणांचा मिसळला नभांत सूर्यागमनाने झाल्या दशदिशा मूर्तिमंत डोकावे अधूनमधून कळस एका मंदिराचा दावे जणू दिशा कुणा , जरी आसमंत धुरळ्याचा स्वैर वारा अन कळस , स्थितप्रज्ञ भासले रंग घेऊनि सोनेरी मात्र धूलिकण माजले माज उतरला क्षणात आपटले धर्तीवरती स्वैर वारा मंद झाला , परतली लाल माती ================================== सिद्धेश्वर विलास पाटणकर