गोष्ट लहानपणची लहानपणी ऐकली होती एक गोष्ट हाकामारी तीच नाव खुप होती दुष्ट खुप घाबरलो होतो ऐकल्यावर पण खरी होती कळले मोठे झाल्यावर एक दिवशी आई म्हणाली लवकर घरी ये हाकामारी येईल रस्त्यावर दिसलास तर तुला उचलून नेईल विचारल हाकामारी म्हणजे ग काय ? कधीतरी येतो तीचा फेरा गावावर आणी फुली मारते दारावर हवेत येती ,मुलं धरती नसतात तीला पाय आशी म्हणली होती तेव्हा माझी माय साऱ्या लहान थोरांना आहे तीचा धाक तीला फक्त तोंड आसत नसतात तीला पाय आवाज देईल तुला पण ओ नको देऊ नाहीतर घेऊन जाईल तुला पकडून तुझा पाय आठवतं मला आस म्हणाली होती माय जरी मोठा झालो तरी सगळ आठवतं हाकामारीच्या नावाने आजुन मन घाबरतं अंधाराच्या आधी गाव घरात लपायचे दारांचे अडसर सुद्धा चिडीचूप व्हायाचे एक दिवस अचानक दंवडी झाली शाळा कॉलेज मंदिराची दार बंद झाली वरतून हुकुम आला बाहेर पडू नका घरून काम करा अन घरूनच शिका हाथ धुवा मास्क लावा काळजी घ्या सुरक्षित रहा सरकारी तंबी आली आला करोनाचा फेरा जग तीने व्यापले तीच्या धाकाने सगळ्याना कापरं भरले भरले दवाखाने ओस पडले बाजार मरू लागले पटापटा पसरला चहूकडे आजार तेव्हां कळले की हाकामारी आसती आणी आईची गोष्ट कधी खोटी नसती आसती माझी माय तर विचारल असतं तीला हिच का ग हाकामारी जिच्या पासून तू वाचवल होतं मला ........ ३-११-२०२०