मनातले थेट लेखणीतून पाझरले पाहिजे मौनाने अक्षरातून तरी स्पष्ट बोलले पाहिजे गाईलही कधी पाखरू मुग्ध भाव मनातले एकदा देऊन कान आतुर मने ऐकले पाहिजे खडकातही कधी फुटेल कोवळी पालवी ओतून जीव रक्त घाम परी शिंपले पाहिजे भेटेल पांडुरंग आस दर्शनाची धरेल त्याला सोडून देहभान भक्तिमार्गी चालले पाहिजे साहल्यावरी तिचा दुरावा दिवसभराचा भेटण्या स्वप्नात तरी तिने आले(च) पाहिजे -अनुप