ब्लॉग दुवा रोजची गर्दी, रोजचा प्रवास, कटकट करत मी ऑफिसला येतो कंपनी ची कॉन्फरन्स, गोव्याला जायचं, आनंदाचा माहोल असतो हो काय? मी साशंक होतो. कसला तरी विचार करतो आता मिळाला ना ब्रेक ! मग यावं नाही का आनंदाला उधाण! मी म्हणतो उलट इथे मात्र मनालाच कसलातरी ब्रेक लागतो नाही; माझा प्रॉब्लेमच आहे. कसं जायचं? विमानाने? की कोकण रेल्वेने? चर्चा चालू ए कॅमेरा आण हं... स्विमिंग कॉश्चूम आहे का एक्स्ट्रॉ? जुळवाजुळव चालू मी आजच स्टॉक आणतो आपला! बेत आखणं चालू सहकर्मचारी मित्र होतो आणि प्रत्येक जण जणु गोव्यात पोचतो आणि मी? त्यापेक्षा घरच्यांबरोबर गेलो असतो असा विचार करतो. नाही; माझा प्रॉब्लेमच आहे. विमानात बसल्यावर गप्पा सुरू होतात. हॉटेल कुठे, बीच कुठला खेळायचं कधी, फिरायचं कधी, शॉपिंग करायला स्पॉट कुठला विमान उडतं, खाण्यापिण्यात, गप्पात सगळे गुंग होतात आणि मी? मी खिडकीतून एक टक खाली बघत बसतो कर्नाळा दिसतोय का, रायगड दिसतो का, लिंगाणा दिसतो का नाही; माझा प्रॉब्लेमच आहे. हॉटेल येतं, खोल्या, बिल्डिंग, लॉन बघून सगळे थक्क होतात मला मात्र वाटेत लागलेलं पोर्तुगीज शैलीतलं घर आवडलेलं असतं. समुद्रावर जाऊन सगळे चिंब ओले होत असतात आणि.. सेल्फी !!! सगळे मोबाईलमधे आपले चेहरे बघत हसतात आणि मी? मी आपला वाळूत बसून शिंपल्याचा क्लोजअप काढत असतो. नाही; माझा प्रॉब्लेमच आहे. फाईव्ह कोर्स डिनर बरं का, पण मला आठवणार चुलीवरची भाकरी बेड टी, हाय टी पीत मी म्हणणार, नथिंग बीट्स चहाची टपरी समोर ना ना तर्‍हेची पेय असताना, लिंबू सरबताची तल्लफ यावी पुडिंग, कस्टर्ड, ब्राउनीलाही गाजर हलव्याची सर न यावी समोर असतं ते सोडून जे नसतं तेच हवंसं वाटतं नाही; माझा प्रॉब्लेमच आहे. दुसर्‍या दिवशी प्रोजेक्टरवर प्रेझेंटेशन झडू लागतात आपापला नंबर येताच लोक माईकवर बडबडू लागतात मग एक कुणीतरी बोलता बोलता गुलज़ारांचा शेर सांगतो आणि माझ्या मनाचा घोडा ग़ज़लांच्या मळ्यात जाऊन थांबतो मग तिथे स्ट्रेंग्थ्स वीकनेसेस चालू आणि मनातल्या मैफिलीत मी.... नाही; माझा प्रॉब्लेमच आहे. मग नाच गाणी धांगडधिंगा, खाणं पिणं फुल टू धमाल आणि मला आठवला शाळेचा सेंडॉफ, जेंव्हा धरला होता बाकावर ताल वर्ग नाचला होता वेड्यासारखा, जसे इथे सगळे जण नाचत होते फक्त इथे डीजे वेगळा होता, शाळेत डीजे आमचेच होते झालं? म्हणजे वाजत होतं झिंगझिंग झिंगाट, आणि मी आठवणीतच सैराट नाही; माझा प्रॉब्लेमच आहे. डेव्हिड गेटा चं गाणं लागलं, की मला बॅकस्ट्रीट बॉइज ऐकावे वाटले बॅक्स्ट्रीट बॉईज लागलं, की युफोरिया चे शब्द आठवले 'व्हेन आय सॉ यू स्टँडिग देअर' वाजलं की 'तुला पाहिले नदीच्या किनारी' आणि 'प्रिटी वूमन' वाजलं की 'अलबेली नार प्यारी' त्या डीजेवर मी नाचलो का ठाऊक नाही, पण मन मात्र इतस्ततः नाचलं नाही; माझा प्रॉब्लेमच आहे. परतीचं विमान उतरलं खाली, गोवा सफर संपन्न झाली फोटो पाठवा रे घरी जाऊन! निरोप झाले वचनं झाली टॅक्सीला जेंव्हा ट्रॅफिक लागला, आलो मुंबईत! बाजूचा म्हणाला इथ्थे मला गोवा आठवलं. मी म्हटलं 'काय सही होतं ना रे गोव्याला!' पुन्हा तेच. तिथे असून तिथे नव्हतो, इथे असून इथे नाही. नाही; माझा प्रॉब्लेमच आहे. बाकी सगळ्यांना आवडली हं ट्रीप, पुढचे अनेक दिवस चर्चा झाल्या याने काय केलं, तो कसा नाचला.. कुणाकुणाच्या पार्ट्या झाल्या मला माझंच कळत नव्हतं, माझा प्रॉब्लेम कुठे झाला जे जे झालं, जे जे केलं, सगळ्यांनी त्याची मजा घेतली मी मात्र रमलोच नाही, मी प्रत्येक वेळीच रजा घेतली नाही; माझा प्रॉब्लेमच आहे. आणि बाकी कुणाचीच कशालाच हरकत नव्हती... नाही; माझाच प्रॉब्लेम आहे. हो म्हणजे, यायला हवं ना प्रत्येक क्षणाचा आनंद घेणं.. नाही; माझा प्रॉब्लेम आहेच. - अपूर्व ओक