मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

संध्याकाळ

सूड · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
काव्यरस
ती आणि ही, दोघीही एकाच वयाच्या...जवळपास. तेच नेहमीचं पाहून न पाहणं, नजरेला नजर देऊनही अनोळखीपण जपणं. तिची नेहमीची लगबग, ही निवांत बसलेली. आजचा दिवस? जरा वेगळा, ती नेहमीपेक्षा थोडी टापटीप, हीच्या नजरेतून ते सुटलं नाहीच!! पुन्हा तेच नेहमीचं पाहून न पाहणं, नजरेला नजर देऊनही अनोळखीपण जपणं. ती आज थोडी जास्त लगबगीत ही मात्र नेहमीसारखीच निवांत, ढिम्म बसलेली. ती पुढे गेलेली मागे आली, कनवटीची दहाची नोट काढून हिच्या थाळीत टाकली... पुन्हा लगबगीत निघाली.. नातवाच्या वाढदिवसाला काय करावं, हा विचार तिच्या डोक्यात, ही तिने दिलेल्या दहात पोट कसं भरेल या विचारात गढून गेली दुसर्‍या दिवशी तेच नेहमीचं पाहून न पाहणं, नजरेला नजर देऊनही अनोळखीपण जपणं!!

वाचने 3955 वाचनखूण प्रतिक्रिया 24

एस गुरुवार, 06/25/2015 - 17:46
चांगली कविता. तो 'ढिम्म' हा शब्द कवितेच्या एकूण संवेदनशील स्वभावाला थोडासा खटकणारा वाटला. ती ओळ जरा वेगळ्या पद्धतीने लिहून पहा.

In reply to by वेल्लाभट

प्यारे१ Fri, 06/26/2015 - 19:14
-1. ढिम्म शब्द बरोबर आहे. चुकीचा तरी नक्कीच वाटत नाही. दोघीन्च्या परिस्थितीतली तफावत आणि त्याचं कारण कदाचित त्याच ढिम्म बसण्यात आहे.