माणुसकीचा येता गहिवर आठवा त्यांचे अत्याचार लुटलेली माताभगिनींची अब्रू अन् स्वाहा केलेले घरदार युद्धामध्ये सातत्याने खाल्ली माती झाली हार मग सोडले जिहादी पिल्लू अन् सुरु जाहले अत्याचार ठेउनी जा तुमच्या बायकापोरी ध्वनीक्षेपकांचे आठवा चित्कार भोसकलेले कोवळे जीव अन् माजवलेला हाहा:कार काश्मीरी शालीवर पडली आमच्याच रक्ताची लाली फार काश्मीरी जनता जाहली पाकी गोळ्यांची शिकार समाधान होईना तयांचे बॉम्बस्फोटांनी केले बेजार अश्राप कोवळ्या जीवांनी गमावले आई-बाप अन् मित्रही फार शरीरात आजही काचा शस्त्रक्रियांनी आजही बेजार तुमच्या फुकाच्या गहिवराने जखमा मनाच्याही नाही भरणार चालवली बस आम्ही तेव्हा कवितांमधुनीही दाखविले प्यार सुरा खुपसला पाठीमध्ये कारगिलचा तो आठवा वार मग आले दहा नराधम बरसल्या पुन्हा गोळ्या फार लहानगे कोवळी जीवही होते ना झेलत रक्तरंजित अत्याचार? लहान, तरूण, वृद्ध, आणि महिला क्षणात संपले इहलोकी अवतार नाही दिसल्या मेणबत्त्या तेव्हा पण वाटले पेढे कुंपणा पार डोळे सातत्याने होती ओले फुलतो रोमरोमात अंगार आठवता ते अकाली मृत्यू अन् अगणित झालेले बलात्कार त्यांच्या शाळा त्यांचे शिक्षण शिकवत नाहीत भारतप्यार तयार होती तिथे निरंतर सैनिक जिहादी करण्या अत्याचार येतोच कसा तुम्हा उमाळा विसरुन ते जहरी फुत्कार माणुसकीचा येता गहिवर आठवा त्यांचे अत्याचार आतापर्यंत सहन करित आलो हाच संयम आणि हेच संस्कार अस्थानी गहिवराच्या शब्दांचे भाले आम्ही आता नाही झेलणार