आयुष्याचे सात वार
लेखनविषय:
चंद्राचा शीतल प्रकाश, बाप्पा सगळ्यांना देतो
गोंडस बाळाच्या रुपात, प्रत्येकजण जन्माला येतो
बालपण कसे संपते, कधी कळतच नाही
असा सोमवार परत, कधी मिळतच नाही
मंगळाचा जोश, संपूर्ण तारुण्य व्यापतो
आभाळा एवढ्या आकांक्षा, आपण उरात जपतो
खूप काही करायला, वेळ कमी पडतो
आपल्या नकळत अचानक, बुधवार उजाडतो
बौद्धिक आणि आर्थिक, आपण झेप घेत असतो
कुटुंब, तब्येत, मित्र - ह्यांसाठी वेळच नसतो
अनुभवाचं लक्षण म्हणून जग, पांढऱ्या केसांकडे पाहतं
स्वतःसाठी थोडं जगायचय, असं मनात वाटत राहतं
एक महत्वाचा निरोप घेऊन, मग गुरुवार येतो
खरा मार्ग दाखविण्याचा, प्रयत्न करून जातो
स्वार्थात भिजलेलं मन, इतक्या लवकर सुकत नाही
सल्ल्याची किंमत नसते कारण, फुकट मिळतो - विकत नाही
गुरुवारकडे तोंड फिरवून, आपण शुक्रवार कडे वळतो
भौतिक स्वप्नांच्या मागे, सुटलेलं पोट घेऊन पळतो
शुगर, बी.पी. सोडून, हाताला काहीच लागत नाही
आपला वाटणारा प्रत्येकजणही, आधीसारखा वागत नाही
मग समजतं आपण, गुरुवारी नापास झालोय
शनिवारच्या शिकवणीला, आपोआपच आलोय
आधी प्रेमानी शिकलो नाही, ते छडी खाऊन शिकायचंय
एकदा शहाणपण आलं, कि पुन्हा नाही चुकायचंय
सोलवटलेल्या हातावर, मग रविवार फुंकर घालतो
शेवटच्या पायरीपर्यंत, आपलं बोट धरून चालतो
पण तिथूनही काहीजण, मागे वळून पाहतात
पुन्हा सोमवारपासून, सुरुवात करत राहतात
वाचने
1740
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
5
यावरुन मला एक ज्योतिषविषयक
In reply to यावरुन मला एक ज्योतिषविषयक by शुचि
ह्या कवितेमागची संकल्पना
In reply to ह्या कवितेमागची संकल्पना by sunrise
Yes I could make that out
शिक्षा
हम्म.