(अनुवादीत. कवी - समीर) असेल जर तुझ्या मनात यायचे दे दे गं! सजणी आधार तुझ्या हाताचे ठरविले मी हरक्षणी तुजसम रहायचे घे घे रे! सजणा आधार माझ्या हाताचे साथ देई मोर मोरणीला अन घन वर्षाला साथ देई नाव नदीला अन पवन ऋतूला असेल जर तुझ्या मनात यायचे दे दे गं! सजणी आधार तुझ्या हाताचे हंसरा तुझा चेहरा खुलवी गुच्छ फुलांचे केशभारातून गंध येई फुलांच्या ताटव्यांचे गोड गोड तुझ्या शब्दानी जाई मी भुलूनी नको छेडू रे भ्रमरा पुढे मागे गुणगुणूनी वारा आहे जोरात उडू न देशी तुझा पदर हळूच धरूनी हात तुझा तुटू न जाई कंगण तुझ्या स्वप्नांचे घुंघूर छमकती गोर्‍या पायात उशीर करूनी विसावलो पापणीच्या छायेत श्वासांच्या हिंदोळ्यावर नाव तुझी गं! डुलते तुझी नी माझी प्रीत सजणे संध्याकाळी फुलते दूर त्या वाड्यामधे जाई कुणा नारीची डोली आशेची फुलपांखरे घालू लागती रंगीत रांगोळी असेल जर तुझ्या मनात यायचे दे दे गं! सजणी आधार तुझ्या हाताचे श्रीकृष्ण सामंत