अंकुर

शुष्क दिसे, पोटी पण पाणी, हृदयी एक कहाणी, बीजे अगणित दडलेली,.. पाहिली कधी का कोणी ? श्वासात उसासे जडलेले आतूर सदा आणीबाणी छाया मेघांची कुंद जशी ओठी थिजलेली वाणी ? सर सर सर शिरवा शिडकावा काहुरते एक विरह राणी हुरहुरते सुप्त, डंवरते मन अंकुरते व्याकुळ धरणी ....................अज्ञात