आता तरी मानवा सावध होशील का ?

आता तरी मानवा सावध होशील का?
मानवतेच्या धर्माला जागशील का?

चराचर नि जीव ईश्वरे निर्मिले ।
त्यामध्ये बुद्धिमान कोणी न दिसले ।
ईश्वराने मग ध्यान लाविले ।
मानव रूप आकारासी आले ।
तुझ्या रूप-गुणांसी भुललास का?
आता तरी मानवा सावध होशील का?

विश्वामध्ये सर्व जीव अज्ञानी ।
म्हणुनी तुजला केले बुद्धीमानी ।
परी चाले तुझीच मनमानी ।
तुझ्या निर्मात्यास तूच न मानी ।
जन्मदात्यास तरी तू मानशील का?
आता तरी मानवा सावध होशील का?

जगी धर्म श्रेष्ठ मानवतेचा ।
परी विसर पडिला तुला त्याचा ।
वादामध्ये शिनवलि व्यर्थ वाचा ।
महिमा कळला नाही सत्याचा ।
असत्य सोडून देशील का?
आता तरी मानवा सावध होशील का?

आपण सारी ईश्वराची लेकरे ।
आपसात भेदभाव, हे नाही खरे ।
हेवे दावे विसरुनी जा सारे ।
मगचि कळे मानवता तुझला रे |
आपपर भाव तू सोडशील का?
आता तरी मानवा सावध होशील का?

संत उपदेश तू मानावे ।
प्राणीमात्रांवर प्रेम करावे ।
मनातील विकार सोडुनि द्यावे ।
मानवतेच्या मार्गावरी तू चालावे ।
ईश्वराचे स्वप्न साकार करशील का?
आता तरी मानवा सावध होशील का?