Skip to main content

निओ-अद्वैती पसायदान

लेखक मूकवाचक यांनी गुरुवार, 26/05/2011 20:09 या दिवशी प्रकाशित केले.

आता भासात्मके देवे। येणे वाग्यज्ञे कोपावे|
कोपोनी मज द्यावे। कसाबदान हे||

जे सुष्टांची वीरता सांडो। तया निराकारी रती वाढो|
दुष्टा अकस्मात जडो। प्रेम शांतीचे||

दुरिताचे जीवित जावो। विश्व अधर्म सूर्ये पाहो|
जो जे ढापील तो ते लाहो| प्राणिजात||

गर्जत विकल मंडळी| नश्वरनिष्ठांची मांदियाळी|
धडपडत भूमंडळी| भेटतू भूता||

करा हीनबुद्धीचे तांडव| वासनाविकृतींचा ठाव|
बोलती हे पुंगव| तर्कट्यांचे||

मानवास जे लांच्छन| मुखंड जे बुद्धिहीन|
ते सत्याचे सदा खंडन| करिते होतू||

किंबहुना सर्व सुखी| मत्त होवोनी तिन्ही लोकी|
त्याजिजो आदिपुरुषी| अखंडित||

आणि ग्रंथोपजीविये| विशेषी लोकी इये|
इष्टानिष्टनकळे| होआवेजी||

येथ म्हणे श्रीक्रौर्येश्वरावो| हा होईल दानपसावो|
येणे वरे हरिभक्त| दुखिया झाला||

(पुन:प्रकाशित)

काव्यरस
लेखनविषय:

वाचने 2030
प्रतिक्रिया 6

प्रतिक्रिया

ज्ञानीयांचा राजासुद्धा विडंबनातून सुटला नाही तर...

विडंबन छान जमलं आहे तरीही आतून कुठेतरी वाटतंय की निदान पसायदानाचं तरी विडंबन व्हायला नको होतं. असो... आमच्या मनाचा हळवेपणा...

अक्षरे गाळून वाची । कां तें घाली पदरिचीं ॥
नीघा न करी पुस्तकाची । तो येक मूर्ख ॥

- दासबोध, दशक मूर्खलक्षणनाम, समास मूर्खलक्षण