मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

चोरून चोरून, हो ना?

उदय के'सागर · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
काव्यरस
कधी कधी हलकासाच पेपर उचलून मुद्दाम त्यावरच भाजी चिरून कधी उगाच रद्दी निट रचून नि रचेलेली रद्दी मुद्दाम पाडून        चोरून चोरून तू वाचतेस, हो ना? कधी धूळीवर, झाड़त असतांना कधी भांडयांवर, ते घासतांना काचेवर खिडक्या पुसतांना तर पानांवर पाणी घालतांना        चोरून चोरून तू लिहितेस, हो ना ? कधी ते "तेलकट रंग" भिंतींच्या अडून कधी त्या "पेंसिल" तिरक्या डोळ्यातुन कधी ती "पुस्तकं" अरशाच्या नजरेतून तर कधी "वह्या" फरशिच्या प्रतिबिम्बातुन        चोरून चोरून तू बघतेस, हो ना? बापरे! किती गं रोज रोजची तुझी चोरी ही वाटलं होतं प्रमाणिक कामवाली छोरी ही चोरी ती चोरीच, शिक्षा हवीच प्रत्येक चोरीला विचार करतोय अता "शिक्षा" द्यावीच ह्या पोरीला :) ("शिक्षा" = शिक्षण)        ए! चोरून चोरून हेही ऐकलस, हो ना ? :)

वाचने 2179 वाचनखूण प्रतिक्रिया 8

रामदास 04/05/2011 - 20:16
सर्व शिक्षण अभियानाच्या प्रसारासाठी छान आहे पण प्रचारकी कविता नाही वाटत याचा आनंद वाटला.

गणेशा 04/05/2011 - 20:50
खुप आवडली कविता .. मस्त एकदम .. किती सुंदर शब्दात छान सांगितले आहे तुम्ही... असेच लिहित रहा... वाचत आहे...

पाषाणभेद 04/05/2011 - 23:36
अरे चोरा, ती वाचत होती अन तू तिच्याकडे चोरून चोरून पाहत होतास काय? अं? वहिनींना सांगायला लागेल की एवढी कामवाली छोरी काढून टाका अन बाई लावा म्हणून!! :-)