वावर

काल विंचरताना आत्म्यातील अडगळ
जाणवला अशा पुरुषाचा वावर...
माझ्या व्यक्त होण्यात दिसतात अचानक कधी
त्याच्या अभद्र सावल्या...
मी कँसर रोखण्याचे उपाय वाचू लागतो...

मनाला भिडलं मुक्तक! हजारो वर्षांच्या आर्य परंपरेच्या बेडकीवर पोसलेला जो गंडसर्प अजूनही समाजशरीराला विळखा घालूनच आहे त्याच्या फुत्कारांविरुद्ध असे जितके उद्गार निघतील तेवढं चांगलं.
शब्दरचना सुंदर आहे. अजून लिहा.

आवड्ले! नेमक्या शब्दात परीणामकारक रचना.

अप्रतिम ...

उभे करतात दारामागच्या कोपऱ्यात
केरसुणीसारखे

कोरतात कोपर्‍या पर्यंतचे हात
मेल्यानंतर सतीच्या दगडावर

काल विंचरताना आत्म्यातील अडगळ

या कल्पना आवडल्या. कविता आवडली.

असे पुरुष,
निवडतात हात परंपरेने घडवलेले
लॉस्ट अत्मभान मेथड; परफेक्टेड ओव्हर सेंचुरीज
चकाचक घर, रुचकर स्वैपाक, मैथुनी शृंगार
साला सगळे चोख
रगड रगड रगडतात आणलेले हात
आणि नव्याचे नऊ दिवस संपल्यावर
उभे करतात दारामागच्या कोपऱ्यात
केरसुणीसारखे.
उत्तम.जमलेय !!

मी कँसर रोखण्याचे उपाय वाचू लागतो...नुस्ता उपाय वाचुन चालणार नाहि राव्..जालिम औष धच लागेल.या कर्कास

क्या बात है!!! सॉल्लिड!

ट्रेन्ड पुरुषी अहंकाराची आत्मानुभूती आवडली