आयूष्य एक रंगभूमी....
लेखनविषय:
आयूष्याच्या ह्या रंगभूमीवरचे,
आपण जणू एक कलाकारच असतो ।
आपापल्या परीने प्रत्येक जण,
आपापली भूमिका ति बजावत असतो ।
प्रत्येक दीवस तो नवा प्रयोग ह्या,
रंगमंच्यावर मांडत असतो ।
असंख्य अंकांतले विविध प्रवेश हे,
आपण येथे साकारत असतो ।
कुणास जमतो-कुणास न जमतो,
अभिनय येथे परी करावाच लागतो ।
दुःखात हसून डोळे हळूच पुसून,
नाट्यमय देखावा उभाऱ्हावाच लागतो ।
कितीही लांबला जरी खेळहा तरी तो,
शेवट त्याचा अपूल्या हातीच नसतो ।
खेळावेच लागते म्हणूनी खेळत राहणे,
ह्या परी कोणता मग मार्गच नसतो ।
ह्या खेळाचा सुत्रधार तो,
एकमेव हा देवच असतो ।
आपण फक्त जणू ताबेदार ते,
हुकमावर त्याच्या नाचत असतो ।
तोच ठरवितो आपूली भूमिका,
अन क्रमा-क्रमाने बदलत नेतो ।
शेवटी देउनी वृद्धपणा तो,
आपूली रजाही मानूनी घेतो ।
हर्षद अ. प्रभुदेसाई......
वाचने
1298
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
3
मस्तच जमलीय....
पण माझ्या माहिती प्रमाणे ... "आयुष्य एक चुलिवरच्या कढई मधले .. क्कांऽऽऽऽऽद्दे प्पोऽऽऽऽऽऽऽऽहे" आहेत म्हणुन !!
In reply to पण माझ्या माहिती प्रमाणे ... by टारझन
नाय,
आयुश्य म्हनजे गुलाबजामुन !
कादा पोहे खान्याचि गरज न वाटलेला णकु.
छान..