बट्ट्याबोळ, नावाप्रमाणेच एका खुप चांगल्या गाण्याचा व्यवस्थित बट्याबोळ केला आहे. विडंबन करु नये असं नाही, गाणं पण छान आहे विडंबनासाठी आणि प्रसंग पण बरा, पण एक सांगु का क ला क आणि ट ला ट लावुन विडंबन होत नाही. ते भाईकाकांचे रावसाहेब मधला एक संदर्भ देतो, बघा पटतंय का ते. ' बदल की रे चाल्, कॉण नाही म्हणतंय का रे, पण कोण तर गुरु गिरु कर की रे, ते दिनानाथ मंगेशकर बदललं नाही कारे चाल, पण त्याचं ते अधिकार होतं की रे,..... - इति रावसाहेब. रागावलात तरी हरकत नाही पण विडंबन असलं तरी ते किमान मुळ गाण्याच्या मिटर मध्ये बसलं पाहिजे, मु़ळ गाण्याच्या चालीत म्हणता यावं ही अपेक्षा. शुद्धलेखन पाळु नका, हरकत नाही पण ते ' दोसता' डोक्यात जातंय. आणि काय आहे कळत्या नकळत्या वयात प्रत्यक्ष मा. सुरेश भटांच्या पायावर डोकं टेकवलं आहे, त्यामुळं हा प्रतिसाद.

ह्म्म.....