उल्का

अंधाराच्या निसरड्या कातळावरून निसटून
अवकाशाच्या खोल दरीत असहाय कोसळताना
निर्वाणीची मदत मागणारे त्याचे दोन हात
तुला दिसले नसणारच…

त्याच काळ्या कभिन्न पोकळीत होरपळत
अदृश्य झालेल्या त्याचं पुढे काय झालं असेल
ही काळजी अस्फुटशी सुद्धा तुला शिवली नसेल
याचीही खात्री आहेच

पाहिलं मी तुला त्या रात्री
स्वप्नांची झापड ओढलेल्या अनिमिष नेत्रांनी
निखळणा-या ता-याकडे
स्वतःसाठी अजून एक मागण मागताना

लेखनविषय:	कविता मुक्तक

वाचने 1736

प्रतिक्रिया 10

प्रतिक्रिया

गवि शनिवार, 26/02/2011 13:04

क्या बात .. क्या बात्..क्या बात..

मिपावर मनापासून हार्दिक स्वागत.

अत्यंत उत्कृष्ट रचनांची मेजवानी मिपाकरांसाठी चालून आलेली आहे.

सोनल, तुझ्या ब्लॉगचा फॅन आहेच. इथे पाहून आणखीनच आनंद झाला.

कोंबडीचा जीव जातो, आणि खाणारा म्हणतो वातड.