उल्का
अंधाराच्या निसरड्या कातळावरून निसटून
अवकाशाच्या खोल दरीत असहाय कोसळताना
निर्वाणीची मदत मागणारे त्याचे दोन हात
तुला दिसले नसणारच…
त्याच काळ्या कभिन्न पोकळीत होरपळत
अदृश्य झालेल्या त्याचं पुढे काय झालं असेल
ही काळजी अस्फुटशी सुद्धा तुला शिवली नसेल
याचीही खात्री आहेच
पाहिलं मी तुला त्या रात्री
स्वप्नांची झापड ओढलेल्या अनिमिष नेत्रांनी
निखळणा-या ता-याकडे
स्वतःसाठी अजून एक मागण मागताना
वाचने
1709
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
10
वाह.. क्या बात..
अभिनन्दन.
वा! मस्त!
स्वागत
मस्तच!!!
वेगळीच कल्पना
अप्रतिम
ही सुंदर कविता वर आणते आहे.
एक्सलंट ! अप्रतिम काव्य ! वाह
विलक्षण!