पाऊस..

अंधारलेला आसमंत पाऊसही दाटून आलेला.. उदास उदासी सर्वत्र, पण मी - आनंदी, उत्साही, मजेत ! किती दिवस गुदमर ही स्वतःबरोबर वागवणार ? श्वास घेण्याचं सोंग, किती - कसं वठवणार ? मलाही तर मोकळं व्हायचंच होतं मुक्त हसून बघायचं होतं मनातलं मळभ माझ्या आता विरळ झालंय, कोसळत्या पावसात चिंब भिजायला.. खूप - खूप आतुरलंय.. म्हणुनच वाट पहातेय - दाटलेल्या पावसाची...... तो भरभरून पडेल तेंव्हा, निथळेल माझ्या सर्वांगावरून मनातील क्लेशांचा पूर त्याच्याशी एकरुप होऊन.. आणि मग चेहर्‍यावर फक्त उरेल ते - एक शांत, निरागस, पण 'हुकमी' हसु !!!