कवि प्रदीप यांची सुंदर कविता '....लवकर ये' ही आमची प्रेरणा:)
(ग्लासातला बर्फाचा तुकडा मदिरेला विनवतोय अशी कल्पना! म्हणजे शुध्द मराठीत 'ऑन दि रॉक्स!;)
रिमझिम तू माझ्यावर; लवकर ये !
हो माझी 'ग्लेनफिडिच'; लवकर ये !
थंडगार एकटाच खणखणतो...
देहाची वाफ किती दवडवितो...
किणकिणतो, डुचमळतो अन् म्हणतो -
-`सोड सोड तू बाटली; लवकर ये `!
तेच भक्त; तूच मदिरा त्यांची!
पेग 'विसावा' पुन्हा 'पेटली' त्यांची!
ऐक जरा; ऐक आरोळी त्यांची!
पेग तो आता भर...लवकर ये !
सांग त्यांना वाट किती दावू मी?
का सांग; त्यांची वाट अशी लावू मी ?
वाट बघत कोरडा का राहू मी ?
धारेचे ते का 'अंतर' ? लवकर ये !
* * *
मिटले; सार्यांचे नयन मिटले...
फिटले रे, जाल 'धूम्राचे' फिटले...
तन आता या तहानेला विटले...
ये वारुणि, ये लवकर ! लवकर ये !
..........................................
रचनाकाल ८ एप्रिल २००८
..........................................
चतुरंग
Taxonomy upgrade extras
वाचने
6321
प्रतिक्रिया
0
मिसळपाव
प्रतिक्रिया