बेसनलाडवांने सांगून सुद्धा "केश्या" ने आपला हट्ट सोडला नाही.. जालावरून जगदिश खेबुडकर यांचे चंद्र होता साक्षिलाहे नितांत सुंदर गाणे शोधले आणि पुन्हा एकदा प्रेयसीच्या तिर्थरुपांना आपल्या विडंबनात आणलेच.. तात होते आत जागे, ना सुगावा लागला, खेळ माझा संपला, खेळ माझा संपला घाम फुटला कंप सुटला, मज हिवाळी रात्रिला, खेळ माझा संपला, खेळ माझा संपला! घाबरा, बावरा, का मुखाचा चंद्रमा ? अंग का चोळीसी, रे जीवांच्या संगमा? आणि प्रेमाने तिने मज, प्रश्न होता टाकला ! स्पर्श तो रेशमी, हात त्यांचा बोलला गाल हा, गाल तो, अन कुला ही वाजला आज बाटाच्या बुटांनी, देह माझा तिंबिला ! -केशवसुमार