---------प्रश्न --------

फुले उमलत नाही माळ्याला तमा नसावी काट्यांचा संग करोनी कळ्यांची खुडणी करावी ?? विणकर विणतो धागा वस्त्रा गाठ पडावी शुभ्र वस्त्रे पांघरोनी रक्तवर्णी होळी व्हावी ?? साज लेवूनी स्वप्नांचा परी अंगणी यावी पर तोडले जाऊनी पायात बेडी यावी ?? वचन जयाने दिधले त्यानेच इर्शा करावी आनंद या जीवनी देऊन घृणाही करावी ?? आरास कुणी मांडली नयनी चुकार हुंदक्यांची घाव मनी घुसला त्याची तमा नसावी ?? अंत नसे दु:खाला कवटाळे जो अंतरी ओठाआड मग व्यथा मुक्या हृदयाने पहावी ?? - सोनाली

लेखनविषय:

कविता

याद्या 2001

प्रतिक्रिया 10

अंत नसे

प्रभो 17/11/2009 - 20:47

अंत नसे दु:खाला कवटाळे जो अंतरी ओठाआड मग व्यथा मुक्या हृदयाने पहावी ?? सुंदर...... --प्रभो ----------------------------------------------------------------------- काय सांगावे स्वतः विषयी,आहात तुम्ही सूज्ञ !! एका सारखे एकच आम्ही,बाकी सगळे शून्य !!

छान !

अवलिया 18/11/2009 - 10:45

छान ! --अवलिया ====== आमचे कडे कशाचाही कशाला बादरायण संबंध लावुन विनोदी लिहुन मिळेल. चिल्लर मधे बसेस फोडुन मिळतील. अधिक माहिती व्यनीमधुन.

छान आहे

पॅपिलॉन 18/11/2009 - 10:55

आशय आणि मांडणी छान आहे. एक सल्लेवजा सुचना - राग मानू नये - कविता छंदात लिहायची तर, मीटरकडे लक्ष द्यावे अन्यथा थेट मुक्तकात लिहावी. फ्रेंचमध्ये पॅपिलॉन म्हणजे फुलपाखरू. फुलांफुलांवर उडत बागडत जाऊन त्यांचा मकरंद चाखणारे फुलपाखरू. पण हातात धरू जाल, तर हाती न येणारे फुलपाखरू.