Skip to main content

[लाज] - श श वि

लेखक ज्ञानोबाचे पैजार यांनी मंगळवार, 12/02/2019 15:12 या दिवशी प्रकाशित केले.
पेरणा अर्थात विज्जुभाउंची ही कथा दिवसभर मंत्रालया बाहेर बंदोबस्तासाठी उभे राहून वैतागलेला राणे हवालदाराचा घरी जाताना थोडीशी टाकून जाणे हा दिनक्रम होता. आजची रात्र काही वेगळीच होती. बेस्टच्या बसने सोडलेला धुर रस्त्यावर पसरला होता. त्यातून नाकासमोर हात हलवता चालताना राणेसाहेब ओसांडून वहाणाऱ्या कचराकुंडीपाशी जरासे रेंगाळले. कुंडीच्या मागे काहीतरी खसफसले. थोडेसे जवळ जात राणेसाहेब ओरडले " कोण आहे रे तिकडे ". कुंडीमागे कोणीतरी होते. त्यांनी काठीने जरासे ढोसले आणि दचकून जोरात “हाड” असे ओरडले.

लाज - स्पर्धेबाहेरची श श क

लेखक विजुभाऊ यांनी मंगळवार, 12/02/2019 09:51 या दिवशी प्रकाशित केले.
दिवसभराच्या दगदगी नंतर राजबागेतून टिप्पूर चांदण्यातील फेरफटका हा षौक राजेसाहेबांना नेहमीच आनंद द्यायचा. आजची धुंद रात्र काही वेगळीच होती. हवेत रातराणीचा मदमत्त गंध पसरला होता. चालता चालता राजेसाहेब फुललेल्या रातराणीच्या जाळीजवळ जरासे रेंगाळले. कोपर्‍यावरच्या झुडूपामागे काहीतरी खसफसले. थोडेसे जवळ जात राजेसाहेब ओरडले " कोण आहे रे तिकडे ". झुडूपामागच्या बाकड्यावर एका युगूल दिसले. चेहरे ओळखीचे वाटले. प्रधानजी आणि राणीसाहेब. क्षणभर तिघेही दचकले. राणीसाहेबानी चेहेर्‍यावर घुंगट ओढून घेतला. अंधारात काहीच दिसले नाही अशा आविर्भावात राजेसाहेब तेथून दूर गेले.

[शशक' १९] - गलका

लेखक साहित्य संपादक यांनी सोमवार, 11/02/2019 23:04 या दिवशी प्रकाशित केले.
तो आज चालतच निघाला. ऑफिस आगदीच हाकेच्या अंतरावर नसलं तरी वेळेत निघालं तर बॉसच्या शिव्या खायच्या आत पोहोचण्या एवढ्या अंतरावर होतं. दोन चौक ओलांडून पुढच्या वळणावर तो वळला. शेजारच्या वेड्यांच्या इस्पितळाच्या दहा फुटी लाकडी कुंपणा पलीकडून एकाच गलका झाला. ‘’१२..१२..१२............’’ तसा तो रोज या रस्त्याने येत नसला तरी जेव्हा या रस्त्याने जायचा तेव्हा नेहमीच असे वेगवेगळ्या आकड्यांचे कोरस त्याच्या कानी यायचे. नाही म्हटलं तरी आज मात्र त्याचं कुतूहल चाळवलंच.

अर्रे कोण म्हणतं इतिहासजमा झाली झाशीची राणी

लेखक खिलजि यांनी सोमवार, 11/02/2019 20:42 या दिवशी प्रकाशित केले.
अर्रे कोण म्हणतं इतिहासजमा झाली झाशीची राणी आमच्या चाळीत येऊन बघा जेव्हा नळाला येतंय पाणी II खुडबुड खुडबुड चालू होते तांबडं फुटताक्षणी घागरीवरती स्वार होऊनि साऱ्या जमती अर्धांगिनी II नजर रोखुनी फक्त नळावर कैक नागिणी जणू एक बिळावर हंडे, कळशी, बादल्या घेऊनि तयार पदर खोचुनी आमच्या चाळीत येऊन बघा जेव्हा नळाला येतंय पाणी ॥ घटिका येता सज्ज त्राटिका ताम्रकडूंचा आवाज मोठा एक नळासी किती त्या वाटिका ? अन किती त्या रौद्र मरदाणी ?

प्रपोज डे

लेखक अविनाशकुलकर्णी यांनी सोमवार, 11/02/2019 13:43 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रपोज डे -------------- बेसावध,धुंद क्षणी मनात तिचा विचार आला तिच्या आठवणी ने वेडा जीव व्याकुळ झाला * ताटातूट झालेली ,ती तिच्या मार्गाने ,मी माझ्या वॉट्सपले भेटू यात का? संध्याकाळी एखाद्या * भेटणे तर असंभव होते मार्ग निराळे झालेले होते ती मेसेजली भेटू यात संध्याकाळी एखाद्या * मी पण म्हणालो भेटू यात संध्याकाळी एखाद्या माहीत होते, ना तिला वचन पाळणे शक्य होते, ना मला

[शशक' १९] - टर्मिनेशन लेटर

लेखक साहित्य संपादक यांनी सोमवार, 11/02/2019 12:34 या दिवशी प्रकाशित केले.
आठवडाभर बेंगलोर मध्येच तळ ठोकून होतो, पूर्ण टीमला कामाला लावलं पण कॉन्ट्रॅक्ट मिळवलंच. मुबंईत उतरल्यावर फोन सुरु करताक्षणी वाजला "सर, सकाळी अख्या टीमला टर्मिनेशन लेटर मिळाली" रडवेल्या आवाजात सुबोध. "काय? काहीतरी घोटाळा झालाय, मी बघतो". साहेबाना फोन लावला, त्यांनी उचलाच नाही. टॅक्सी करून थेट ऑफिसला. मधेच टीम मधल्या दोघं तिघांचे फोन तेच सांगायला, बायकोचा फोन तर घेतलाच नाही. संताप संताप नुसता. मला न सांगता विचारता टीमला टर्मिनेट केलं. तिरमिरीतच साहेबांच्या ऑफिसत घुसलो जाब विचारायला साहेबानी बसायची खूण केली पाणी पुढं केलं.

[शशक' १९] - ते दोघे

लेखक साहित्य संपादक यांनी सोमवार, 11/02/2019 12:22 या दिवशी प्रकाशित केले.
व्यक्ती १ - रोज सराईतपणे दोघातीघांना "कापणे" हे त्याचे काम होते व्यक्ती २ - रोज दोघातीघांवर "संस्कार" करणे हे त्याचे काम होते व्यक्ती १ - थंड डोक्याने थंड वातावरणात नित्यनेमाने आपले कर्म करत होता व्यक्ती २ - निरपेक्ष भावाने अग्नीच्या सान्निध्यात नित्यनेमाने आपले धर्मपालन करत होता व्यक्ती १ - एखाद्या कसायाला लाजवेल इतक्या सराईतपणे तो कलेजी काढत असे व्यक्ती २ - एखाद्या आचाऱ्यास लाजवेल इतक्या सराईतपणे तो गोळे बनवत असे एकाच समाजातील दोन व्यक्ती ,एक धर्मीय , एक जातीय , आडनाव बंधुसुद्धा !

[शशक' १९] - ज्योतिष

लेखक साहित्य संपादक यांनी सोमवार, 11/02/2019 12:20 या दिवशी प्रकाशित केले.
गुरुजी - "मुलाच्या कुंडलीत राजलक्षण आहेत, फक्त पाण्यापासुन जपा, खुप जपा" ... ... "आज्जी, सगळेजण जातात सोसायटीच्या पुलमध्ये पोहायला, दहा फुटावरुन उडीपण टाकतात. मीच का नाही जायचे?" "नको रे बाळा, जाउदे त्यांना, तु हा लाडु खा" "जाउदेना आई त्याला, पोहायला शिकला तर कसला धोका रहाणार नाही. मी पुर्णवेळ जवळ थांबेन." "नवसाने झालेले एकुलते पोर, खबरदार पाण्याजवळ नेलेस तर" ... ... 'छे, आता घरी विचारण्यात अर्थ नाही. आजी उगीचच घाबरते. सगळे मित्र हसतात मला.

[शशक' १९] - गिनी पिग

लेखक साहित्य संपादक यांनी रविवार, 10/02/2019 17:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
" प्रणव, दहावीत लिहिलेले निबंध हे माझं शेवटचं मराठी लेखन. कसा जिंकणार मी "कांदाभजी" संस्थळाच्या शशक स्पर्धेत?"-मी " पक्या, बिंधास लिही. जिंकशील" " प्रणव, प्रयत्न करून थकलोय रे, पण जमतच नाय" " ठीकाय, ह्या "खास"पेनने लिहून बघ. हे पेन नोबेल विजेते शास्त्रज्ञ नारगोळकरांना आजच मी बँकेत सही करायला दिलं होतं " " तुझ्या पेनने काय वेगळे दिवे लागणार? पण दे." . प्रणवचं पेन लिहायला घेतलं अन शशक झरझर सुचत गेली.

[शशक' १९] - ड्रॅक्युला

लेखक साहित्य संपादक यांनी रविवार, 10/02/2019 11:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
"तुला त्या रक्त पिणाऱ्या ड्रॅक्युलाची गोष्ट माहितीय?" रियान म्हणतो. त्याचे नेहमीच लालसर दिसणारे डोळे आज अधिकच तांबारलेत असा भास मला होतो. ट्रान्ससिल्वानियाच्या राजप्रासादात राहणारा काऊंट ड्रॅक्युला मला चांगलाच माहितीय. "ही केवळ एक कथा आहे" मी म्हणते. "कुठल्याही कथेमध्ये काहीतरी सत्यता असतेच" बोलताना रियानचा एक दात लककन हलतो. "असं काही नसतं डियर" मी थोडीशी धास्तावूनच म्हणते. "तहान लागलीय मला, काहीतरी प्यावंसं वाटतंय".रियानचे डोळे लाल होऊ लागलेत. मी पाणी घेऊन येते. रियान आता झोपलाय, त्याच्या गोऱ्यापान गळ्यावर माझी नजर खिळून राहतेय. त्याचं ताजं गरम रक्त कधी एकदा पितेय असं मला झालंय.