नुकतास मी नदीवर जाऊन आलो डोळ्यात साठलेलं एक तळं अगदी थेंब थेंब पिळून आलो वेळ होती ती किर्र रात्रीची तरी नदीला भरती आली तिलाच कळले नाही कोणाची वेदना वरती आली बांध तोडून काठाचा ती गावभर फिरू लागली माझा शोध घेण्यासाठी हरेक घरात शिरू लागली तिला ही पहायचं होते कोणाचे इतके दु:खी घर होते मीही नित्य मिसळते सागराशी पण कुठे त्याची पातळी वर येते माझ्या घरापाशी ती येताच एक थेंब माझ्या डोळ्यातून गळाला मी वाहिलेल्या तळयातील अवशेषांशी माझा गळलेला थेंब जुळाला ओळखलं तिने मला जागच्या जागी ती स्तब्द झाली नजर माझ्याशी मिळताचं स्व:तास म्हणू लागली अभागी म्हणाली, आजवर माझा समज होता जगातली सर्वात दु:खी मीच आह

नमस्कार, सकाळी सकाळी एक छान गझल वाचली ती तुम्हा सर्वांसाठी देत आहे .... या पूर्वी कुणी मिपा-कराने संपादित केली असल्यास कृपया पुनःप्रत्ययाचा आनंद घ्यावा, हि विनंति. ==================================== पुन्हा गंध आला...(गझल) पुन्हा गंध आला तुझ्या मोगर्‍याला, पुन्हा जाग आली इथे चांदण्याला... अशी रात्र जागी झाली पुन्हा की, पुन्हा जोर आला तुझ्या मागण्याला... न कळे कसा तोल गेलाच माझा, पुन्हा धुंदी आली तुझ्या वागण्याला... जरी संपलेली रात्र वादळांची, पुन्हा कोण आला तुझ्या आसर्‍याला... फूले ही पसरली शेजेवरी मी, पुन्हा अर्थ आला तुझ्या माळण्याला... मला जाणले तू असे छान राणी, पुन्ह

२ मग एकमेकांना काय म्हणतिल ? ----- काय मग कसं काय? तिकडुन एक तिसरा मग आला. त्याने त्या दोघांना काय विचारलं असेल ? ------काय मग, मगाशी काय बोलत होतात? ======================================= महाराज आणि राणीसाहेब पत्ते खेळत असतात. महाराज : कोण आहे रे तिकडे? नोकर : हुकुम महाराज . महाराज : इस्पिक ======================================= एकदा एक गरोदर स्त्री डॉक्टर कडे जाते. डॉक्टर विचारतात, "कितवा महिना?" ती म्हणते, "आठवा" डॉक्टर म्हणता, "मी कसा आठवु? तुम्हीच सांगा." =======================================

चाल : नाम॑जूर अर्थातच स॑दीप खरे या॑ची माफी मागून.... जपत जना॑ना कार हाकणे - नाम॑जूर लाल दिव्याला उगा था॑बणे - नाम॑जूर मी ठरवावी दिशा वाहत्या ट्रॅफिकची, वन-वे म्हणून दुरुन जाणे - नाम॑जूर || मला फालतू ह्या फलका॑चा जाच नको कुठे कसेही वळण्यावरती टाच नको था॑बवितो मी गाडी जिथे मज ईच्छा जागा बघुनी पार्किग करणे - नाम॑जूर || रस्त्या॑वरच्या अपघाता॑ना कारण मी वेगासाठी देह ठेवतो तारण मी भले हाडा॑चा होवो सा-या चक्काचूर मज शिस्तीचे थिटे बहाणे - नाम॑जूर || पडणे-झडणे भा॑डण-त॑टे रोज घडे स॑धीसाधू लाचार मामू मध्ये पडे 'रोख' जरासे तिथेच द्यावे अन जावे चौकीला नेणे गा-हाणे - नाम॑जूर || (मी गर