लेवून तवंग सुखाचा आयुष्य बनतं गुळचट न अडचणींचे डोंगर आडवे न आशांचे किल्ले रासवट ऐश्वर्याच्या सरळसोट, उंचच उंच भिंती न कुठे अश्रूंचा कोनाडा, न कुठे दु:खाची पणती प्रकाशाची दारं उघडी सताड रात्रीचा अंधारही कुंपणाच्या पल्याड असतं आयुष्य असं बेचव आणि अळणी जरी पाऊस सुखाचा, तोंडात मिठाची गुळणी सुखाला हवी खरी, फोडणी खमंग दु:खाची हिंग थोडा चिंतेचा अन्‌ मोहरी हवी कष्टांची तडतडलेली मोहरी आणते आगळीच खुमारी सुखाची अशा मग लज्जतच न्यारी. जयश्री अंबासकर

:P आज अचानक श्री. ज. के. उपाध्ये यांची "चालचलाऊ गीता" ही खूप लहानपणी वाचलेली कविता सापडली. मिपाच्या सदस्यांना होळीच्या मेजवानीनिमित्त सादर! होळीच्या रंगीबेरंगी, रंगतदार, रंगीत शुभेच्छा! पार्थ म्हणे 'गा हृषीकेशी | या युद्धाची ऐशीतैशी बेहेत्तर आहे मेलो उपाशी | पण लढणार नाही ! धोंड्यात जावो ही लढाई | आपल्या बाच्याने होणार नाही समोर सारेच बेटे जावाई | बाप, दादे, काके काखे झोळी, हाती भोपळा | भीक मागूनि खाईन आपला पण हा वाह्यातपणा कुठला | आपसात लट्ठालठ्ठी या बेट्यांना नाही उद्योग | जमले सारे सोळभोग लेकांनो! होऊनिया रोग | मराना का! लढाई का असते सोपी?

युद्धे रोज नवी युद्धे होतात, शस्त्रेही नवीच असतात, युद्धांची कारणे मात्र, अजुनही जुनीच असतात....! आरक्षण कितीही मोठे झालो तरी, पांगुळ गाडा सोडणार नाही, माणुस बनुन दोन पायावर, आम्ही कधीही चालणार नाही....! सबंध पोप प्रेमाचे पोवाडे गात आहेत संत शांतीचा संदेश देत आहेत शास्त्रज्ञ शस्त्रांची निर्मिती करत आहेत राजकारणी राजकारण करत आहेत आता तुम्ही मला सांगा... तुमचा, माझा याच्याशी , काय सबंध ?....!!!