वयाबरोबर पाठीनेही बाक घेतला आहे प्रकृतीने आजारांनाही लाडावले आहे आहारा पेक्षा औषधच पोट भरत आहे धार्मिक क्षेत्रात मन आता विसावत आहे जेष्ठ नागरीक म्हणून समाजात ठिगळ आहे देणगी देऊन चबुतर्‍यावर नाव कोरल आहे सढळ हस्ते दिल्यास पुतळ्यालाही वाव आहे सौभाग्यवती मृत होऊन भाग्यवान ठरली आहे दु:खाचे भोग मी घडलेल्या पापांबरोबर भोगत आहे नातवंड खेळवण्यात मनोरंजन उरले आहे मुला-मुलींनी आपाअपले स्वतंत्र संसार थाटले आहेत इस्टेटीच्या वाट्यात मात्र सगळ्यांचे मन एकत्र आहे मृत्युपत्र, सजीव होण्याच्या प्रतिक्षेत आहे तुटपुंज्या पेन्शनमुळे थोडा मान उरला आहे माझा अनुभव, त्यांच्या वर्तमान चालीत वाद आहे कितीही झाले वाद तर

तुझ्या डोळ्यातील आसवं होवून तळहातावर विसावावं क्षणभर... पण तु मात्र तटस्थ उभी असतेस पापण्यांच्या काठावर तुझ्या केसातील गजरा होवून अलगद ओघळावं मांडीवर... पण तु मात्र निस्पर्श असतेस मिटलेल्या देहावर तुझ्या अनावर वेगाचं भान व्हावं क्षणभर पण तु मात्र पाठमोरी उभी असतेस अधीरल्या डोहावर