बिपिनने आपल्या वाचनाच्या आवडीचा प्रवास इथे मांडल्यावर मी पण व्यावसायिक वाचक असल्याने एक वेगळी कल्पना डॊक्यात आली. मिसळपावावर समृद्ध वाचन असणारे बरेच जण आहेत. या बर्‍याचजणांकडे **दूर्मिळ ग्रंथसंपदा** असायची पण शक्यता आहे. तशी असल्यास त्याची यादी इथे द्यावी. सुरुवात म्हणून माझ्याकडच्या काही दूर्मिळ मराठी पुस्तकांची यादी देतो. मनुस्मतीचे मराठी भाषांतर (१८८५) सरस्वती कोश खंड १ व २ (१९३०) मोरोपंतकृत केकावली माझे पणजोबा कै वि.सी.

बरोबर चारशे वर्षांपुर्वी, म्हणजे १६१० मध्ये 'गॅलीलीओ गॅलीलीने' प्रथम त्या निळ्या आकाशात काय आहे हे बघण्याकरता दुर्बिण आकाशाकडे रोखली. तेव्हा आकाश म्हणजे स्वर्ग अशी मानवाची कल्पना होती. इंग्रजीतील 'हेवन' हा शब्दाचा उगम,अर्थच आकाशाशी(sky) संबंधीत आहे. कदाचित या 'स्वर्गाच्या ओढीनेच' मानवाला आकाशात डोकावायची इच्छा झाली असेल का? काही का असेना, या 'दुर्बिण परंपरेमुळे' जितके अवकाश मानवाला आजवर दिसले आहे त्यावरुन अवकाशाला 'स्वर्गीय' हे विषेशण मात्र अगदी चपखल बसावे!

श्री गणेशाय नमः। सचिनं वन्दे। अथ सिडनीपुराणम।

जेव्हापासून आठवतंय तेव्हापासून घरात पुस्तकंच पुस्तकं असायची. त्यामुळे मला वाचनाची मुद्दाम सवय लावावी वगैरे लागली नाही कुणाला. मला अगदी लहानपणचं जे आठवतंय त्यापैकी एक असं... रात्रीची वेळ. सगळे जेवायला बसले आहेत. आणि मी काही तरी पुस्तक वाचतो आहे. आई जेवायला बोलवून बोलवून थकली आहे आणि शेवटी आता वाचन पुरे म्हणून एक धपाटा घालून जेवायला नेलं मला. :) बरं पुस्तकं खूप म्हणजे किती असावीत? अक्षरशः घरात माणसांच्या अगदी बरोबरीने पुस्तकांची दाटी असावी. घरात आजोबा, आजी, आई, बाबा, दोन काका, एक आत्या, ताई आणी सगळ्यात लहान मी. एवढी माणसं. प्रत्येकाच्या आवडीनुसार वेगवेगळ्या प्रकारची पुस्तकं.