प्रलय निनादतो शंख कुणाचा डमडमतो डमरू संगे महारुद्राने का उघडला तिसरा नेत्र नि:संगे विखार तो डंख शेषाचा कडकडतो दामिनी संगे सागराने का बुडवला भयभीत मित्र अंतरंगे पसरतो पंख तमाचा घणघणतो मृदुंग संगे कालाग्नी का चेतवला भाजूनी आकाशछत्र दुभंगे ढळतो पंथ पृथ्वीचा धडधडतो उल्काप्रपात संगे हलाहल तो पचवलेला कंठही लालीत आज रंगे |- मिसळलेला काव्यप्रेमी -| (१७/०३/२०११)

मी कविता लिहू लागलो,तुला मनात ठेउन भारावून गेलो मी,प्रिये,तुला प्रत्यक्ष पाहुन ते रुप,ते लावण्य कसे मनात साठवावे तुझ्या नशिल्या डोळ्यातून किती मद्य प्यावे तुझ्या मोहक चेहरयात गेलो मी न्हाउन भारावून गेलो मी,प्रिये.......................!!१!! तुझी चाल,तुझ्या बोलण्याला तोड नाही गर्व,स्वार्थीपणा याची जरासुध्दा जोड नाही कसा जगू आता मी क्षणभर जरी विसरुन भारावून गेलो मी,प्रिये.......................!!२!! माझ्या जीवनातील आता तूच प्रकाश आहे केवळ तुझ्यामुळे माझ्या जगण्याला अर्थ आहे तुझ्या प्रकाशाने गेले माझे जीवन उजळून भारावून गेलो मी,प्रिये.......................!!३!!

लांबचे येते दिसून जवळ अधिक आहोत त्यात जणु आपण कधी थ्री डि ची आहे जादु कसली दुरुनच साधता येते जवळीक पहावे उतरुन तिच्यात कधी जाणावे तिचे मन माझ्यासाठी करावे हे रोमांच कधी तरी वापरून चश्मा हा अतरंगी डोळेच का नाही दिले बप्पानं थ्री डी असे वाटते कधी कधी अन कधी वाटते कि बरेच झाले आपले तर आपलेच दुक्ख इतरांचे झाले असते किती थ्री डि असावे फक्त एक चयन विरंगुळा म्हणून कधी तरी कळावे मन इतरांचे मला खरे अन माझे त्यांना कधी तरी थ्री डि असावी एक मानसिकता ज्यात आपण व्हावे कुणाचे कधी कदाचित सापडेल औषध रागाचे राग येताच कुणावर क्षणिक.. तु देखिल घाल बप्पा हा चश्मा कधी तुला देखिल ठाउक नसतील तुच बनविल्या ह्य

aapla maharashtra १)आता कोठे राहीली सच्चाइ अन ईमानदारी नोकरी साठी हिडंतोय मी दारोदारी, डोके घालायला घर अन दोन वेळेची भाकरी, झेरॉक्स च्या दुकानात उधारी अन फॉर्म विक्रेत्या पुढे लाचारी, याच्याच साठी करावी लागते का ही नोकरी? २)म्यानेतुन तलवार काढल्यावर तीला चटक लागते रक्ताची, नेत्यांनाही निवडनुकीनंतर भुक लागते सत्तेची, रक्ताचाच अभिषेक द्यावा लागतो तलवारीच्या पातीला, अन मग विकतात हेच नेते महाराष्ट्राच्या मातीला.