जिभे~स ह्या वेळोवेळी चा~पण्याचा हव्यास होता जिभे~स ह्या वेळोवेळी चा~पण्याचा हव्यास होता कळले मग~ मजला~ की, तो गळ्याचा फास होता जिभे~स ह्या वेळोवेळी चा~पण्याचा हव्यास होता बा~यको अन् माझे~ होते, प~क्ष वे~गवेगळे बा~यको अन् माझे~ होते, प~क्ष वे~गवेगळे ती~ उपाशी ठेवू पाही, खाणे~ मज, जल्लोष होता जिभे~स ह्या वेळोवेळी चा~पण्याचा हव्यास होता वा~टला जो स्वाद मजला, अजीर्णाचा नाद होता वा~टला जो स्वाद मजला, अजीर्णाचा नाद होता पो~कळितल्या खर्जातुनी, तक्रारीचा आवाज होता जिभे~स ह्या वेळोवेळी चा~पण्याचा हव्यास होता सुगंधावर त्यां पक्वानांच्या, भाळूनी मी आनंदलो सुगंधावर त्यां पक्वानांच्या, भाळूनी

नात्याला अर्थ पुरेसा, कशास द्यावे नाव? संपेल कधितरी रस्ता, गवसेल तिथेही गाव… … गाठावा तीर कसा हा , जणू अथांग सागर; नाते तू जिथे सोडली तेथे थांबली अजूनही नाव… जगण्याच्या सायंकाळी , मज तुझी आठवण आली दूरदेशी तू सखये ,तुज कसे कळावे भाव…. तू मूक ढाळशी अश्रू, पण चरे काळजा पडती मी वाट पहातो कुठल्या , शब्दांनी भरतिल घाव… ही खंत कशाला वेडे की उठून गेले सारे? ठाऊक तुलाही होता, हा सारिपटाचा डाव…