राष्ट्रभूल जर कुठे जराशी शोधून काढा शेजारी इथे महोदय कारक वृष्टी विचित्र पुष्कळ अंधारी गगनी होता उच्च विनवणी प्रचंड घोडा आवडतो ग्रीक आणखी रोमन असुनी खुळा कोंबडा आरवतो धूर्त महाली रुष्ट होऊनी राणी मग शेंगा खाते घडेल कधीही असली घटना जोगेश्वरिला ती जाते सतत बावरे नेत्र दुपारी रिमझिम संध्या राग पहा नयन लागले दूरदर्शनी कपात पडतो गोड चहा बोल्शेव्हिक तो सुमार थोडा मेन्शेव्हिक मग मवाळ हा ? मार्क्सही करतो आर्त विनवणी पटपट शेअर विकाल का भविष्य सांगा अति-भराभर राहू केतू पिसाटले ग्रहणालाही ग्रहणच उत्तर इंद्र चंद्र त्यां विचारले आम्हा नसे का अशी अनुज्ञा खंत दाटते रोजच ही विचित्र

गिरनारला दत्तगुरूंच्या दर्शनाला जाण्यापूर्वी केलेली कविता... तुझ्या दर्शनाची लागलिया ओढ, कधी भेटशील गुरुराया | उजाडला तो दिस येई अग्निरथे, भेटीचा योग सुखेनेची यावा ||१|| भेटशील गिरनारी कधी नच कल्पिले, कृपेनेची तुझिया झाला चमत्कार | मनी पाहे तुझिया त्या डोंगरावरी, बोलाविलेस का रे मजला तू उद्धराया ||२|| मानले या जन्मी तुज गुरुस्थानी, का लाविलास भेटी तू इतुका वेळ | आनंदाचा क्षण आला आता हाती, येतो तुझ्या चरणी माथा टेकवाया ||३|| डोईजड झाला मज पापांचा हा भार, करशील का हलका तुझिया कृपेने | असेना कसाही जरी मी या जन्मी, घेशील का उरी तू मला सावराया ||४|| देऊ नकोस अंतर लोटू नकोस दूर, हेच या जन्मी म

समस्त सासरे मंडळींसाठी- पोटी आल्या कन्येचा l योगे पिता ही ग्रहदशा भोगे l जामाताशी उपसर्गही न पोचे l तो तर दशमग्रह ll घेणं नास्ति, देणं नास्ति l त्या नाम जामात असती l अहोरात्र एकच ही पुस्ती l गिरवीत जावी ll समय प्रसंग ओळखावा l राग निपटून सांडावा l आला तरी कळो न द्यावा l जामाताशी ll गर्दभापुढे टांगावी गाजरे l मग तो चालो लागे साजरे l काम करून घ्यावे l गोजरे संयमाने ll वानराशी म्हणावे तुझीच लाल l आपली कळो न द्यावी चाल l मग खुशाल लादावी पखाल। हल्याच्या पाठी ll दिसामाजी शालजोडीतील हाणावी l मासामाजी ‘दे धरणी ठाय’ ताणावी l नयनी गोनेत्रातील करुणा आणावी l हेत साधताना ll जे पेटल्यावीन जाळीतसे l जे