हा सागरी किनारा । रवि दूर लोटताना हीरा राजा ची ही जोड़ी । थोडा भार सोसताना पाणी अथांग मुक्त । पक्षी शोधी निवारा। वाहे खटयाळ् वारा। हा सागरी किनारा बघता सखे तुला मी। क्षण होती धूंद धूंद। मग मंद होइ वारा। हा सागरी किनारा। हा सागरी किनारा रवि जाई सांज होइ ।भासे चंद्र कोंदणात। अन एक शुक्रतारा। हा सागरी किनारा ऋतू सांजवेळी खुलला। मनि मोगराच फुलला । आकाशी नक्षत्र नजारा। हा सागरी किनारा मन बावरे असे हे स्वप्नात ही नजारे ही कोणति नशा रे हा कोणता किनारा मन शोधता किनारा व्हावे कधी मि तृप्त मिटता तुज़्या कवेत म्हणती जश्या लाटा त्या सागरी किनारया मृद्गन्ध मि तू थेंब दवबिन्दु पावसाचे धरणी करिसी च

माळढोक पर्वाचा अंत झाला आता हळूहळू माळरानही संपेल अशीच भूक वाढत राहिली तर उद्या फक्त माणूसच उरेल तो डौलदार असेल , रुबाबदार असेल तो कसा होता ?

यलो ऑकर ची स्वप्ने : पानगळ सुरु झालीय नोव्हेंबर मधली सेकंदागणिक कोसळतायत हजारो स्वप्नं गवताच्या अगणित हिरव्या छटांमध्ये रानावनांत , जंगलात शहरातल्या पार्कात पडीक घरांच्या अवतीभवती धांदल नुसती अविरत एकेक पान पाहावं अगदी जवळून , गाढ , सुगंधी झोपेतल्या खुशबूदार स्वप्नासारखं पहिल्या धारेच्या प्रशियन ब्लू चे शिंतोडे सूर्याने जाळून टाकलेले कच्चे खाऊन टाकलेले रंग व्हर्मीलॉन रेड पासून बर्न्ट सिएना पर्यंत च्या सर्व रंगश्रुती अलगद ऐकाव्यात पान गळून पडताना किणकिणतात या श्रुती ...काही तुटक जिवंततेच्या हिरव्या खुणा छोट्या मोठ्या , नुकत्याच मेलेल्य

कोणाकडे प्रतिभेची कुंडले असतील तर, तर ती उतरवूनच ठेवावी. कारण ती मागणारे इंद्र, रस्तोरस्ती उतरलेत. तुमची प्रतिकं असतील मारे प्रत्यक्षाहून उत्कट तुम्हीहून ती जाळा. कारण प्रत्यक्षांच्या उरावर, त्यांना थयाथया नाचवणारे, तुमच्या अंगणात आलेत.