ज्यात त्यात बटाटा
"ज्यात त्यात बटाटा घालतात इथे .. " उत्तर प्रदेशात एकदा जवळ जवळ महिना घालवल्यावर अशी वैतागवाडी झाली होती... हम्बल spaD ( गरीब बिचारा बटाटा ) असे ज्याचे वर्णन केलं जाते तो हा पामर ... यात अनेक जाती असतात ..रंग /चव आणिआकार वेगवेगळे.. मराठी पद्धतीची पातळ खरपूस काचऱ्याची भाजी असो , "गर्भश्रीमंत " दम आलू असो किंवा जर्मन पोटॅटो रोस्टी असो... जगभर फिरणारा हा प्राणी... यातील एका चविष्ट बटाट्याची ओळख..
किपेंफ्लर ( kipfler उच्चार आपापल्या सोयीप्रमाणे करणे ) हि त्यातील एक चविष्ट जात.. लांबुडक्या आकाराचा हा बटाटा ..
मंथरा
मंथरा! हे नाव कोणाहीसाठी नवीन नाही. पण तरीही 'रामाला वनवास आणि भारताला अयोध्येचे राज्य मागून घे;' असे कैकयीला सांगणारी मंथरा. इतकेच आपल्याला माहीत आहे. आज याच मंथरेच्या आयुष्याची कथा मी घेऊन आले आहे.
"अर्थात ही संपूर्ण कथा काल्पनिक आहे."
मंथरा
"काय सांगू मंथरे, चाकाची कुणी निघाली होती. रथ पुढे काढणे अशक्य होते. चारही बाजूंनी दानवांनी घेरले होते आमच्या रथाला. महाराज त्यांच्या अमोघ शरसंधानाने समोरील दानवांना दूर ठेवत होते. परंतु रथ त्या व्यूहातून बाहेर निघणे अत्यंत आवश्यक होते.
जगज्जेता [भावानुवाद - शतशब्दकथा]
सेकंदाला हजारो मैल इतक्या झंझावाती वेगाने ब्रह्मांडातून भरारी मारताना कॅप्टन विजयच्या मनात त्याने मिळवलेल्या दैदिप्यमान विजयांच्या सुखद स्मृती क्षणभर डोकावून गेल्या. लढाईच्या सहाव्या टप्प्यात दुष्मनाला लालूच दाखवत विस्तीर्ण पर्वतरांगांच्या कड्याकपारींमधे अडकवून त्यांच्यावर तोफगोळ्यांचा जोरदार भडिमार करताना दाखवलेली अफलातून कल्पकता! त्या दिवशी त्याला एका पाठोपाठ एक अशी तीन शौर्यपदके मिळालेली होती.
कुछ दिल ने कहा
कुछ दिल ने कहा
कहा सध्या रात्री जुनी गाणी बघत असते ब्लॅक & व्हाईट खूप आवडतात आणि भावतात
त्यातलेच एक ऑल टाईम favourite गाणे म्हणजे कुछ दिल ने कहा
blob:A55FCEB0-1541-4480-9DE3-80CA512059A7
(सौजन्य: youtube)
गाणे: कुछ दिल ने कहा
चित्रपट:अनुपमा (१९६६)
गायिका :लता मंगेशकर
संगीत: हेमंतकुमार
गीतकार:कैफी आझमी
ह्या गाण्यात सगळेच जमून आले आहे गाण्याचे शब्द ऐकताना जगण्याचे सारच ४ ओळीत सांगितल्याचे फील येते विशेष करून दुसरे कडवे
महाबळेश्वर चे छायाचित्रण पण खूप डोळे शांतावणारे आहे आणि शर्मिला टागोर आणि धर्मेंद्र चा अभिनय पण जमून आला आहे
एक रहस्यमयी डूब संगीतात जाणवते नायि
नरभक्षकाच्या मागावर ! - भाग २
भाग १
भाग २
-------------------------------------------------------------
दुसऱ्या दिवशी भल्या सकाळी गुंडलम नदीच्या मऊशार वाळूवर मला वाघिणीच्या पावलांचे ठसे आढळून आले. रात्री नदी शेजारून पाणथळ ठिकाणी जिथे मी पहिले रेडकू आमिष म्हणून बांधले होते तिथवर पोहोचली होती हे तिच्या ठशांमुळे अधोरेखित होत होते, त्याला बघून ती क्षणभर थांबली,मात्र त्याला स्पर्श ही केला नव्हता. तसेच पुढे चढून ती शेजारच्या टेकडीला वळसा घालून अनशेट्टी च्या दिशेने गेली होती.
सुट्टीतील प्रेम
मी ११वीत गेलतो, आणि तिची ९वी झालती.
ती ऊन्हळ्याच्या सुट्टीला,
माऊशीकड आलती.
त्याच रात्री अंधारात
आमची भेट झालती.
अंधारात फक्त आमची
एकमेकांशी बोलनी झालती.
आणि नंतर तिने माझ्याकडे आणि,
मी तिझ्याकडे पाहता पाहताच २री-३री रात्र गेलती.
आशा काही रात्री गेल्यानंतर
आमच्या नात्याला सुरवात झालती.
का कुनास ठाऊक पण या नात्याची दोर हि जास्त लांब न्हवती.
कारन ति फक्त सुट्ट्यांसाठीच आलती. सुट्ट्या संपताच ति ति तिच्या गावी निघुन गेलती.
काव्यरस
मिसळपाव