श्रीगणेश लेखमाला २०२० - आठवणी…
लिंगाणा
हिमालयात शिवशंभोचे वास्तव्य आहे, कैलासावर आणि सह्यादीमध्ये शिवशक्ती वास्तव्य करते दुर्गदुर्गेश्वर रायगडावर! याच रुद्राचे प्रतिक म्हणून निसर्गानेच जणु एक शिवलिंग निर्माण करुन रायगडाच्या पायथ्याशी ठेवले आहे.
विनोदापेक्षा गंभीरता अधिक फायद्याची असते.
विनोद हे अतिउत्साहाचे फलित आहे.सोप्या शब्दात आनंद, खोडकरपणा यांचा भावनावेग वाढला की विनोदनिर्मिती होते. भारतात याचे प्रमाण जास्त आहे. म्हणूनच टीकटॉकचे सर्वाधिक वापरकर्ते हे भारतात आहेत. भारतात वैज्ञानिक/तांत्रिक संशोधनाचे प्रमाण कमी आहे पण विनोदी चित्रपटांची संख्या मात्र भरपूर आहे.भारतातल्या कोणत्याही भाषेत बनणार्या सिनेमांमधे विनोदी सिनेमांची संख्या ही लक्षणीय असते. व्हॉटसअॅपवरसुद्धा नवीन काही उपयुक्त शिकण्यासंबंधी समूह असेल तर तिथे लोकांना वेळ फार कमी असतो पण तेच जोक्स, मेमे,विनोदी gif, स्टीकर हे मात्र विनाविलंब फॉरवर्ड केले जातात.
द पियानिस्ट
सप्टेंबर १९३९ वॉर्सा रेडिओ स्टेशन. स्पिलमन पियानो वादनात मग्न होता. लाईव्ह रेकॉर्डिंग सुरु असतानाच अचानक रेडिओ स्टेशन बॉंम्बस्फोटाच्या आवाजाने हादरून जाते. काही कळायच्या आत दुसऱ्या तिसऱ्या धमक्यात सर्व काही उध्वस्त. आरोळ्या आणि धावाधाव. स्पिलमनच्या डोक्याला छोटीशी जखम होते तशातच तो घरी जातो. घरची मंडळी घाशा गुंडाळण्याचा तयारीत होती. BBC वरून ब्रिटिश गव्हर्नमेंटने नुकतीच नाझी जर्मनी विरोधात युद्ध पुकारलयायाची घोषणा केली होती आणि लवकरच परिस्थिती अटोक्यात येईल असे वचनही दिले.
श्रीगणेश लेखमाला २०२० - थप्पड
श्रीगणेश लेखमाला २०२० - कथा : बाप ( कथावाचन / ऑडियो)
श्रीगणेश लेखमाला २०२० - माळवा परिसर : काही आठवणी, काही चित्रे
तळणीचे मोदक - मैदा न वापरता
तळणीचे मोदक, कोकण सोडून इतर भागात ज्यास्त करतात. कोकणात करतच नाही असे नाही पण, तांदूळ मुबलक प्रमाणात असल्याने तांदूळाचे उकडीचे मोदक करतात.
पण आजकाल, असा प्रश्ण नाही, ज्याला जे आवडेल, जमेल तसे त्याने करावे.
बहुतेकदा, मैदा वापरूनच करतात. पण मैदा प्रकृतीला चांगला नाही, तेव्ह हि कृती मी माझ्या, आईची मैद्याशिवाय मोदक कसे करावे ती देत आहे.
१ वाटी रवा,
१/२ वाटी कणीक,
१ टेबलस्पून तांदूळाचे पीठ. होय. ह्या पीठाने मस्त खुसखुशीतपणा येतो.
दुसरं म्हणजे, तेलात न तळणे हि एक खासियत आहे. तेल पित नाहित.
रवा छान मळला की, मोदक छान क्रिस्पी रहातात तर कणीकेने अतिशय कडक होत नाहीत.
कथा - पोट
हरीश उठला. आज त्याच्या घरी कोणीच नव्हते. आईबाबा दूरच्या नात्यातल्या लग्नाला गेले होते. हरीशची तिथं फार ओळख नव्हती. तो नाही आला तरी हरकत नाही, असं म्हणून फक्त आई-बाबाच लग्नाला गेले. आता हरीशपुढे अख्खा दिवस होता. त्याने रेडिओ मिर्ची लावली. स्वैपाकघरात गेला. हरीशचं घर बैठं. स्वैपाकघराच्या खिडकीतून समोरची बांधकाम सुरु असलेली इमारत दिसत होती. हरीशच्या घराचं कुंपण ओलांडलं की रस्ता. काही अंतर सोडून इमारतीचं काम. आज तिथे सामसूम होती. विटा, सिमेंटची पोती असं साहित्य पडून होतं. आज कामगारांना सुटी दिली की काय, असं हरीशला वाटलं.
तेवढ्यात मिलिंदचा फोन वाजला.
“मॅच ठरवली आहे रे. ये लवकर.
मिसळपाव