*कोजागिरी* पुनवेचा चंद्र उगवता चांदणे निथळते भूमिवरी, आली शरदाची पौर्णिमा, आनंदभरली हि कोजागिरी !! आबालवृध्द सारे जमूनी, पुजन ध्यान लक्ष्मीचे करती लक्ष्मी बसूनी विमानी, पुसते, "कोजागर्ती" "कोजागर्ती" ? !! एकत्र सारे खेळ खेळूनी, गाणी गाऊनी, फेर धरूनी.. आनंदे जागवा रात्रीला, बदाम केशराचे दुध आटवूनी, नैवेद्य दाखवा चंद्राला !! केशर दुधाने भरूनी प्याले, चंद्रकिरणं त्यात पडूद्या, आरोग्यदायी शितल दुध, चवी चवीने रिचवून घ्या !! अशी आनंदी कोजागरी, साजरी होईल ज्या ठिकाणी, लक्ष्मी वसेल सुखाने, नांदेल कायम त्या ठिकाणी !! -©सौ वृंदा मोघे *कोजागिरी पौर्णिमेच्या सर्वांना शुभेच्छा*

महारास..!! इतकी वर्ष झाली आता, थांबव लपंडावाचा फार्स, नटून थटून आलेय मी, दिसतेय एकदम क्लास, जन्मभर वाट बघतेय, संपले घड्याळाचे तास, कृष्णा, खेळशील माझ्याशी रास..? खूप वर्ष रेटला रे हा, भातुकलीचा संसार बास, आयुष्याच्या सांजवेळी, कधी होई मन हे उदास, दमल्या थकल्या ह्या जीवाचा, निरवी संसार त्रास, गोविंदा, खेळशील माझ्याशी रास..? क्षणोक्षणी संपत जाती, माझे जीवन श्वास, हिरा नसे तरी ह्या कोळशा, मारशील का रे तास, वेड्या माझ्या स्त्री हट्टाला, खुशाल मनोमनी हास, मुकुंदा, खेळशील माझ्याशी रास..? विषय विकार अन् अहंकाराचा, अलगद सोडव फास, किती अवघड तुझ्या परीक्षा, होईन ना मी पास,

उन्हाच्या सावलीत सावलीतल्या उन्हात कधीतरी वेडं मन भिजतं ना? गप्पांच्या नादात नादावल्या जगात कुणीतरी गोलगोल फिरतं ना? चहाच्या कपात कपातल्या चहात काहीतरी गोडगोड घडतं ना? मनातल्या प्रश्नाचं मनातलं उत्तर केव्हातरी कुठंतरी मिळतं ना? कसंतरी कुठंतरी कुणीतरी केव्हातरी कधीतरी प्रेमात पडतं ना? पडतं ना?

धरतीच्या लेकराला कसं आभाळ नडलं.. होतं सपान येगळ सारं इपरित घडलं.. होती कष्टाची पावती , सारी उभी शेतामधी.. आलं आभाळाच्या मनी, उभं पाणी डोळ्यामधी.. शेत पाण्यात भिजलं , मन जागीच थिजलं.. रान सपनाच उभं, एका क्षणात विझलं.. कधी बाजारात धाक , काय मिळेल हो दाम.. पेरी मोत्याचं बियाणं, वाही अनमोल घाम.. कर्ज व्याजनं ते काढी , रानी हिरवळ शृंगारी.. व्याज फेडी दर साली, तरी फिटेना उधारी.. दरसाली पेरतो , नव्या सपनाच बियाणं.. तरी भरेना घरात, कधी खरं सोनं नाणं.. दिस सणाचे हे आले, देवा आता उंबऱ्यावर.. करी उपकार थोडे ,जगाच्या पोशिंद्यावर.. थोडी उसंत जगण्याची,त्याच्या नशिबी मिळू दे.. सपनं छोटी