तुला कसँ सांगू आई, आज माझी परीक्षा आहे या रणागणावर उरलेला मी शेवटचा सैनिक आहे, खूप दिवस झाले होते इथे येऊन सगळे कनटाळले होते सराव करून करून या असल्या वातावरणात आम्ही काय काय नाही केल ऊन थंडीमुळे आमच्या रक्ताच पाणी झाल सगळ्याना वाटत होत की आता हे संपाव हसत खेळत आपापल्या घरी जाव पण बहुतेक हे आमच्या नशिबात नव्हत दुर्दैवाने कालच रात्री हे रणागण पेटल... अचानक हल्ला झाला, गोळयाचा पाउस पडला, बॉम्ब पडले, धुरात काहीच दिसेनास झाल, सुरुवातीला बरेच पडले पण बाकीच्यानी सांभाळल, पण अपुर्‍या शक्तिवर आम्ही किती सावरायच? शेवटी तेच झाल जे अपेक्षीत नव्हत, एक एक करत सगळ्याच आयुष्य थांबल... आता इथे फक्त एकटा मी

आत्मारामाची दीपावली..!! अंधारातून प्रकाशाकडे, जाणारी ती वाट, जीवनात आली, मंगलमयी पहाट.. किती काळ आसूसून, पाहतेय मी वाट, अंतरीच्या गाभाऱ्यात "त्याला", माझ्या शरणागतीचा पाट.. समर्पणाचा स्नेह, सद् भावनांची उटी.. अभ्यंगसमयी अशी, "त्याच्या" चरणी मिठी.. सोsहं ची सनई, अन् श्वासांचा धूप, भाव,भक्ती, प्रेमाचा, नैवेद्यही खूप.. शेजारी उभा गातसे, नामस्मरणाचा भाट.. "त्याच्या" दीपावलीचा असा मोठा थाट..!! आशा अपेक्षांचे फटाके, अहंकाराचा जळो भुईनळा, पंचप्राणांची पणती, आत्मारामाचा दीपसोहळा.. आत्मारामाचे औक्षणी, मन भारावून जाई, "त्याच्याशी" अद्वैत जाणता, नित्य दीपावली होई... जयगंधा.. १६-११ २०२०

कदाचित शब्द निरर्थक ठरले नसतील पण ते पोचले नाहीत त्या अंतापर्यंत काही ओळी ओसाड पडल्या खऱ्या पण त्यांना तर वाटाच नाही सापडल्या म्हणूनच तर मनातल्या पर्णरेखांना डायरी जवळची वाटली कारण त्यांना माहित आहे मनातून उमटलेल्या सुरांचा प्रवास चालू असतो निरंतर .....

मला प्रत्यक्ष एकदाही न भेटता तुला माझ्या मनाचा गाभारा गवसला आणि मी मी मात्र तुला माझ्यात शोधायचं सोडून इतरत्रच भटकत राहिले ...

- डॉ. सुधीर रा.