Skip to main content

बोले हो बॉस कुणाला (विडंबन गीत), काटा रूते कुणाला (मूळ गीत)

गुरुवार, 20/03/2008 या दिवशी प्रकाशित केले.
बोले हो बॉस कुणाला,आक्रंदतात कोणी मज प्यूनने बोलावे, हा दैवयोग आहे. सांगा देऊ कोणाला,ऑर्डर ही हाफ चहाची अन् ग्लास ही पाण्याचा,मी उठून घेत आहे. स्टेनोस वदू पाहतो,घडतो अनर्थ तेथे पार्ट्यांचा खर्च माझा,सगळाच वेस्ट आहे. मज ना प्रमोशन देती,ना इंक्रीमेंट काही आयुष्य ओघळोनि,मी कारकुनची आहे. ============================================ प्रा.सुरेश खेडकर ( झेंडूची फुले परंपरा) http://www.orkut.com/CommMsgPost.aspx?cmm=28868095

Is the US economy heading for a collapse?

लेखक विजुभाऊ
गुरुवार, 20/03/2008 या दिवशी प्रकाशित केले.
Is the US economy heading for a collapse? वाचा या इथे http://www.rediff.com/money/2008/mar/20mrv.htm आय टी चे काय होणार्...अन त्यापेक्षाही यु एस चा इतीहास आहे की जेंव्हा जेंव्हा असे काही होते आहे असे वाटले तेंव्हा यु एस ने स्वतः कोठेतरी युद्ध सुरु केले आहे........

अथांग सागर

गुरुवार, 20/03/2008 या दिवशी प्रकाशित केले.
अथांग सागर येती लाटा सागराच्या स्पंदनाची आगळीशी देहबोली फेनफुले खळाळत नभाकडे झेपावली गतीमान जसा जसा सागराचा श्वास होई ऊर त्याचा फेसाळत खाली वर झेप घेई भावनांच्या आवेगाने क्षणक्षण उचंबळे थरथरले वाळूचे कण कण इवलाले नभातल्या चंद्रामुळे खुळी चांदणी जाहली मिठीमध्ये किनाऱ्याच्या फेनफुले विसावली एकामागे एक येते खळाळत लाट लाट लपाछपीमध्ये होते दिनरात नि पहाट थांग लागेना अजुनी माणसाला मानसाचा मन अथांग सागर खळाळणाऱ्या लाटांचा!

गावातली होळी

लेखक भोचक
गुरुवार, 20/03/2008 या दिवशी प्रकाशित केले.
होळी आठवली की मला माझं लहानपण आठवतं. माझं गाव आठवतं नि होळीची मजाही आठवते. गावात मध्यावर आमचं दुकान. या दुकानाच्या समोरचा रस्ता खालच्या आळीकडे जाणारा. या रस्त्याच्या तोंडावरच आमची होळी असायची. गावात होळीची मजा दिवाळीपेक्षाही जास्त असायची. कारण फटाके उडविण्यातली मजा गावात तेव्हा खरोखरच नव्हती. होळीचा दिवस उगवला की आम्हाला होळी खणायचे वेध लागायचे. दुपारी त्या जागेवर पाणी शिंपडून होळी खणायची तयारी सुरू व्हायची. होळीच्या आजूबाजूला सगळी मच्छी विक्रेत्यांची दुकानं होती. मच्छी बोंबिल यांचा वास घेत घेतच होळीच्या जागेची सफाई सुरू होत असे. आणि त्यानंतर होळी खोदली जायची.

मिपाकरांच्या कट्ट्याला शुभेच्छा! :)

गुरुवार, 20/03/2008 या दिवशी प्रकाशित केले.
राम राम मंडळी, येत्या शनिवारी मिसळपावकरांचा पहिलावहिला कट्टा पुण्यात साजरा होतो आहे, ही मिसळपावच्या दृष्टीने आणि मला वैयक्तिकरित्या खूप खूप आनंद देणारी गोष्ट आहे. गेल्या वर्षी गणेश चतुर्थीच्या शुभमुहूर्तावर मिसळपाव डॉट कॉम सुरू झाले आणि आजमितीस मिसळपाव इथपर्यंत वाटचाल करू शकले, याचे सर्व श्रेय केवळ अन् केवळ मिपाच्या सभासदांनाच जाते! मंडळी, अहो शेवटी तुम्हीआम्ही सर्वजण संगणकाच्या, आंतरजालाच्या या आभासी दुनियेतली माणसं!

सळसळणार्‍या फांद्यांवरती शेंगा फिक्क्ट सोनेरी

लेखक ॐकार
गुरुवार, 20/03/2008 या दिवशी प्रकाशित केले.
सळसळणार्‍या फांद्यांवरती शेंगा फिक्क्ट सोनेरी नायलॉनच्या दोर्‍यांवरती वाळत पडली पोतेरी कसा बुडाला पलीकडे तो निर्देशांकाचा गोळा? पैसे गेले, अपचन झाले , लागतही नाही डोळा पुण्यभूवरी रस्त्यांवरती फलक लागले कसे झणी! कर्जमाफीच्या लोण्यामध्ये मिश्या बुडवल्या कुणीकुणी! तरला तरला पाण्यावरती! पहा मुखवटा चंदेरी! साबण मागत फिरणार्‍यांची पहा उडाली भंबेरी! प्रदेश आले , जाती आल्या, रंग, पंथ अन भाषाही भोग - तेवढा धर्म एकटा! धर्म दुजा कुठला नाही! निलाजरा मी ए.सी.मध्ये बसून कविता करणारा शिव्या घालतो भणंग कोणी रस्त्यांवरती फिरणारा

जेव्हा तिची नि माझी ...

गुरुवार, 20/03/2008 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमची प्रेरणा मंगेश पाडगावकर यांची अप्रतिम रचना जेव्हा तिची नि माझी... जेव्हा तिची नि माझी धडकून भेट झाली जाडी दहा मणाची माझ्या गळ्यात आली पायातल्या खुब्याचे ते हाड मोडलेले तोंडात बत्तिशिने अन स्थान सोडलेले स्ट्रेचर वरून अमची मग पालखी निघाली नव्हतीच शुद्ध तेव्हा, नुसतेच हात वारे अन काळजीत होते, माझ्या घरात सारे हे लोक कोण माझ्या जमलेत भोवताली कित्तेक मास नंतर खोलीत बंद होतो बोलीत मंद होतो चालीत मंद होतो आजन्म सोबतीला काठी मला मिळाली

चारशे रुपायांची खुर्ची!

गुरुवार, 20/03/2008 या दिवशी प्रकाशित केले.
राम राम मंडळी, आज सहजच पुण्याला अण्णांची ख्यालीखुशाली विचारणारा फोन केला आणि अण्णांची तब्येत ठीक नसल्याचं कळलं. बेचैन होऊन स्वत:च्याच विचारात गढलो असताना अचानक एक जुना प्रसंग डोळ्यासमोर आला आणि मी एकदम १५-२० वर्ष मागे गेलो. अण्णांची एक लहानशीच परंतु छानशी आठवण मनात ताजी झाली! अभिजात संगीताची जिथे गंगा वहाते ते ठिकाण म्हणजे पुण्यात दरवर्षी साजरा होणारा सवाईगंधर्व संगीत महोत्सव. आमच्या अण्णांनी (स्वरभास्कर पं भीमसेन जोशी) हे रोपटे १९५२ साली लावले आणि आज तयाचा वेलू अक्षरश: गगनावेरी गेला आहे, हे वेगळे सांगायला नको.