मिसळपाव
मिसळपावार आमचे लेखनाचे शतक
आज लिहूनी लेख मिसळपावावरी
झाली लेखनाची पहिली शंभरी
हुषार चोखंदळ असती येथले सभासद
मते देऊनी मनापासूनी घालती थोडा वाद
विसोबा खेचर,पिवळा डांबिस,बेसनलाडू,सर्कीट
टोपणनावे विचित्र असूनी संदर्भ त्याचा अवीट
कविता माझी वाचून यांनी केली त्रेधातिरपीट
कुणा आवडे कुणा नावडे हीच खरी निवड
योग्य ते लिहा!
चतुर. एक साधा किटक. पण थेट काही दशके मागे नेणारा. शाळेतले दिवस आठवायला लावणारा. फुलपाखरे, टाचण्या आणि चतुर हे विशेष कुतुहलाचे विषय. काही मुले फुलपाखरे पकडायची व बाटलीत ठेवायची. मग ती मेल्यावर पंख पुस्तकात घालायचे! हा प्रकार मला कधीच आवडला नाही. त्या काळी प्रकाशचित्रणाचा नाद नव्हता आणि अक्कलही नव्हती (अजुनही नाहिये म्हणा; पण हातात क्यामेरा तर आहे?)
मला चतुर आणि टाचण्या अधिक आवडायच्या. चतुर बरे. दबकत जाऊन पकडायचे आणि शेपटाला बारीक घागा बांधुन पतंगासारखे उडु द्यायचे.