पाणि प्रसंगी डोळ्यातून येतं, काळजाचं होतं, अंगातही असतं, आणि लाथ मारीन तिथेही काढता येतं! तेवढंच पुरत असतं तर , किती बरं झालं असतं! -vinya pandit.

तुम्ही मोगरा माळला असं वार्‍यानी सांगावे. आम्ही फुलं घेउन यावं तुम्ही केस मोकळावे. हे असं काय होतं बुवा ?....... तुम्ही केस मोकळावे त्यात चांदणं गुंफावे. आम्ही सोडून निश्वास चार काजवे मोजावे. अशी रात्र कशी जावी.... तुम्ही पान नखलावं इथं लागावी सुपारी. तुम्ही आळस मोडावा आम्ही उसण धरावी. कशी जीवघेणी अदा..... आम्ही लपत छपत लाडे सलगी करावी. तुम्ही घेउन पदर रात्र जाहीर करावी. अस्सा जीव सुखावला......

मी शतजन्म घेतले मिस्किल हास्यावर तुझ्या ,मी फिदा जाहले, ते बोलणे ऎकता ,कसे रे मंत्रमुघ्ध झाले तुझ्या प्रेमात साजणा ,मी वाहुन गेले तुझ्यासाठीच साजणा ,मी शतजन्म घेतले स्वप्नात रोज माझ्या ,कोण भेटुन गेले? कोण अशी वेडी ,चुट्पुट लावुन गेले.. अधरावर कोण ,प्रेमगीत लिहुन गेले? ते गुणगुण्या साठीच, मी शतजन्म घेतेलेले स्मरता आपली भेट, अंग अजुनहि शहारलेले, मीळता नजरेस नजर, श्वास माझे थांबलेले सुर बासरीचे तुझ्या,मनांत माझ्या रेंगाळलेले ते ऎकण्या साठी साजणा,मी शतजन्म घेतेलेले आठवणींचे देहात, लक्ष सागर उसळले आठवता छबि तुझी, नाजुक तनु उन्मळे कुठे शोधु तुला,मीच तुझ्यात हरवले शोधण्यास रे मी शत जन्म घेतलेले