चारोळ्या
तुझी कविता वाचून
जीवन जगायची रित कळली
दु:खावर मात करायची
आता मला सवय लागली.
नजरेत जरी अश्रू असले
तरी ओठावर हास्य असाव
ओठावरच्या हास्यामागे
नजरेतल्या अश्रूना लपवाव.
आमची प्रेरणा आनिरुद्ध अभ्यंकरांची कविता ही तुझी माझीच आहे गोष्ट पण...
चेहरा सारेच खोटे सांगतो
याचसाठी आरसा तुज दावतो
मज तडी पडणार अंती जाणतो
मी तरी मेसेज 'तसले' धाडतो
कोंबले मी पोट टीशर्टामध्ये
फुंकरीने फुगवल्यागत वाटतो
यायची असतेस तेव्हा का मला
काळ हा येणार आता वाटतो
एवढी साधी नसावी भेळ ती!
पचवण्याला वेळ आहे लागतो