"हो ना गं आई....." अंधाराची भीती मज वाटे तरी मी ते कुणा न सांगे तुला ही मी ते सांगत नाही कदर तुझी करीतो मी आई माहित आहे तुला सर्व काही हो ना गं आई........ गर्दीमधे मला नको सोडून जाऊं घराकडे आई कसा मी परत येऊं दूर दूर मला नको असा पाठवूं सांग कसा मी तुला मग आठवूं एव्हडा व्रात्य असेन का मी हो का गं आई......... बाबा देती कधी उंच उंच हिंदोळे झुल्यावरी गं आई नयन माझे तुला शोधिती वाटे तू त्या थांबविशी गं आई नाही सांगत मी त्यांना परि मी मनात गोंधळून जाई गं आई चर्या माझी दिसत नाही परि मनोमनी हबकतो मी गं आई ठाऊक आहे तुला सर्व काही हो ना गं आई...... नेत्र माझे मूक होती जिव्हा माझी निःशब्द होई नसती क

मागे ऑर्कूट वरच्या "मराठी कविता" या समुहात माझ्यासकट अनेकांचे भावानुवादाचे प्रयत्न चालू होते. त्यात हे लिहिलं होतं. आज मिपा च्या मुखपृष्ठावर या गाण्याबद्दल वाचलं, आणि म्हटलं तुम्हालाही दाखवावं...

लाख चांदण्या लखलख करीती आणि तारका दळे उतरती आज पोर्णिमा उतरुन आलि कालिंदीच्या तटी खेळतो रास सखा श्रीहरी भरल्या मेघा परि सावळा मोरमुकुट शिरी मदनची दुसरा श्रृंगाराला स्वरात भिजवी अधरी धरुनी बासरी खेळतो रास सखा श्रीहरी गोप गोपिका जमले सारे टिपरी वरती टिपरी गाजे त्या नादाला भूलूनी आले शिवही यमुनातिरी खेळतो रास सखा श्रीहरी वाळ्वंटी त्या यमुनाकाठी रास रंगता हरी संगती तनमन अवघे विसरुन जावे प्रेम भरूनिया उरी खेळतो रास सखा श्रीहरी विषय नव्हे हा ही तर भक्ती विसरूनी रमणे देहासक्ती देवांनाही वेड लावते अशी रासमाधुरी खेळतो रास सखा श्रीहरी