आमची प्रेरणा आमचे परम मैतर चंद्रशेखर महामुनी ह्यांची तु नसताना.... ! हा लेंगा घालु न वाटतो.. लुज भासतो..नाडी.. तु नसताना.... विमनस्क घरभर हिंड्तो... खुळा हासतो.. नाडी.. तु नसताना... हरपला पोटाचा सूर.. धडधडे उर.. उदरी काहुर.... डोळ्यात दाटला पूर.. रंग बेनूर... कायमचुर्णा.. तु नसताना.... [१] हा गंधीत वाहे वारा.. त्यास आवरा.. कुणी सावरा... शोधितो स्प्रे बावरा... होई कचरा.. डिओ.. तु नसताना... [२] नाकात कोंडला श्वास.. दीर्घ निश्वास.. स्तब्ध अवकाश... चालला धुर अस्तास... ओठी आभास... सिगारेटी.. तु नसताना... [३] सशक्त ओल्या अंगानी..

आसवांचा जुना आड आता नाही वेदनांचे तसे लाड आता नाही.. मांडला मी असा स्वप्न बाजार पुन्हा वास्तवाच्या भुता 'झाड' आता नाही.. वेदनांची खरी जाहली मज सोबत संकटांना नव्या "हाssssड", आता नाही.. कल्पनांचा मना लाभला आधार नि... जाणिवांची तशी चाड आता नाही.. झेलले घाव सारे सदा सुमनांचे अन नव्याने भ्रमर धाड ....., आता नाही विशाल

आठवते मज शाळा शाळेतील फळा पृथ्वीचा तो गोळा अन बेकंबे चा पाढा ! भिंतीवरचे सुविचार घडवित होते आचार मास्तरांची छडी घाली शिस्तीची घडी पुस्तकातील धडा भरे ज्ञानाचा घडा कवितेचे पठण लावे आयुष्याला वळण शाळेची मधली सुट्टी डब्यासंगे जमे गट्टी सर्वत्र आरडा ओरडा शिक्षेसाठी उठा बशा पिटीचा एक तास मैदानाची पाहे वाट कसरत अन कवायती श्रमाचीही कळे मती जन गण मन ची सुरूवात वंदे मातरमने शेवट संस्कारांची ही देवाण जीवनातील ही ठेवण.