क्षितीज दुरुन फार छान दिसते, म्हणुन त्याकडे नुसते पहायचे नसते. तर त्याला आपण गाठायचे असते.. सुर्य चंद्र जिथे रोज उगवतात, तिथे आपणलाही एक दिवस पोहचायचे असते. म्हणुन त्याला आपण गाठायचे असते.. जितके आपण पुढे पळू तितके तेही पळते, पण आपण मुळीच कंटाळायचे नसते. तर त्याला आपण गाठायचे असते.. खुप लोक असेही असतात जे मागे ओढतात, पण आपण क्षितीजाचेच ध्येय ठेवायचे असते.

वेदना ही आज माझी - अंतरीची साद आहे देह माझा चंदनी अन चित्ती तुझा नाद आहे । जगताना जगले असे मी ध्यास तुझा घेउनी उमगले अंती आता - श्वास माझा तूच आहे । दिवस चालती काळोखाला सांगाती घेउनी रवी-शशी नभी असता अंधाराचे नाव आहे । सतत वर्षती अमृतधारा परोपरी धरेवरी अंतरी स्मरणांचा धगधगणारा दाह आहे । वाटेवर चालता मिळे काटेरीच पखरण ही रंग गंधी फुलाफुलांचा गाव तर दूर आहे । चांदण्यांची शुभ्र फुले - वेचियली मी येथे भंगलेल्या स्वप्नांचा त्या आज मला शाप आहे । डोळ्यांनी माझीया आजही, घात माझा केला सांगितले सार्‍यांना की दुः खाचा हा घाव आहे । र्‍हुदयीच्या जखमा अशा अलवार मी त्या जपल्या ब

खरंच मला बरंच काही करायचायं आयुष्यातला प्रत्येक क्षण न क्षण तुझ्या साथीनी जगायचायं हातात हात गुंफून तुझ्या प्रत्येक स्वप्न पहायचाय !! अगणित चांदण्या मोजत रात्रभर जागायचाय आणि वाळूत रेषा ओढत सुर्यास्त बघायचाय !! प्रणयाला चंन्द्र साक्षीला हवा सोबत तुझी उब आणि हवेतील गारवा !! तुझ्या सोबतीनी मला गरुडा साऱखं उडायचाय मला जाणणारं तुझं मन मात्रा आयुष्यभर जपायचाय खरंच मला बरंच काही करायचायं !!

(विडंबन) आज सकाळी ट्रेड्मीलवर व्यायाम करीत होतो.कानाला इयरबड्स लावून आयपॉडवर हिंदी सिनेमानतली गाणी ऐकत होतो. "झुमका गिरा रे बरेलीके बाजार मे" हे गाणं कानावर पडून मनात दुसरेच शब्द गुणगुणायला लागले "झुणका खाल्ला रे "आणि नंतर त्या मुळ गाण्याचं विडंबन केल्यावाचून मला राहावेना.मग म्हटलं लिहायचंच.लिहिता लिहिता शब्द सुचत गेले.आणि गाणं तयार झालं. झुणका खाल्ला रे हाय झुणका खाल्ला रे बोरीवलीच्या हाटलामधे झुणका खाल्ला झुणका खाल्ला झुणका खाल्ला हाय हाय हाय तिखट झुणका खाल्ला रे सख्या आला नजर चुकवून खोलीत चोरी चोरी म्हणे मला ये भरवतो तुला माझ्या लाडक्या पोरी मी म्हणाले नको करू रे कसली तरी बळजोरी किती विन

का वाढत आहे ही दरी कुठे गेली माझी पावसाची परी पैंजणी नादावर नाजुक कमरेवर झुलणार्‍या नागीणींचा झालो होतो मी दास गडगडासकट वाढणार्‍या मेदाच्या मिठीत आज अडकतो आहे श्वास का वाढत आहे दरी कुठे गेली माझी पावसाची परी मादक कटाक्ष तुझे ओढ लावी उरी जड पावलांना का वाटत नाही आज यावेसे घरी खळखणार्‍या हास्याची मिठी छुरी का झाली कापणारी रामपुरी का वाढत आहे दरी कुठे गेली माझी पावसाची दरी