चल मित्रा, साद घालतो रानवारा कुठे अडकलास रे अतृप्त जिवा क्षणाची ना उसंत, धावपळ चोहीकडे शहराचा गोंगाट भावला का तुला कि आठवतो अजून ही स्पर्श हिरवा झुळझुळ वाहणारा तो अमृत झरा आकाशामध्ये विसावलेला तो कडा रमलास काय रे, मित्रा पहात इकडे माणसांचा कारखाना अन् वाहनांचा टांडा, विसरलास का, डोंगरमाथ्यावरची ओली हवा वाहणारी सरिता, साथ देणारा गार वारा गडकिल्ल्यांचा स्पर्श अन् आठवतो लढणारा शिवा माणसांचा गरडा बाजूस, तरी पाणावलेल्या नयनकडा कांचेच्या अद्ययावत, गडात तू राहिलास एकटा अजून रेंगाळते का चव , आठवतो का जंगलचा मेवा धुप-तुपाचा वास, नाहीतर मोकळा गाभारा पुरातन मंदिरे,त्या गुंफा, तुटकी ती शिळा हरविलास तू