एक थेंब टपकला तिच्या करूण डोळ्यातून बोच रुतवून गेला हताशलेल्या काळजामधून एक थेंब गळला थबथबलेल्या कपाळावरून आशा रुजवून गेला भेगाळलेल्या जमिनीतून एक थेंब प्रवेशला शिंपल्याच्या ओठांमधून बोच छुपवायला लपला चंदेरी टोपडे पांघरून एक थेंब चुकार दमला पोहून पोहून शर्यतीमधून हरला अडला बंद दार बघून एक थेंब निसटला अभेद्य आवरणामधून मिलनाचा सांगावा आला वाट पहाणाऱ्या फ़ळातून एक थेंब पसरवला गोलाकार कळकटामधून चंदेरी साज झळालला पात्राच्या अंगांगावरून एक थेंब मोहरला आसुसलेल्या जमिनीमधून तृप्त सुगंध महकला उन्हा्ळलेल्या झळांमधून थेंब थेंब जमवला अनुभुतीच्या ओळींमधून शब्दसाज जर भावला द्या दाद प्रतिस

कधी चांदण्याला तुझी आस होती कधी श्रावणाला तुझे ध्यास होते मला मात्र जन्मांतरी सोबतीला तुझे स्वप्न होते, तुझे भास होते निजेच्या क्षणी जोजवाया मनाला तुझे शब्द होते, तुझे सूर होते पहाटे जशी जाग आली, उशाला तुझे स्वप्न होते, तुझे भास होते गळा हुंदका दाटता सावराया तुझा स्पर्श होता, तुझे हास्य होते जरा एकटे वाटता साथ द्याया तुझे स्वप्न होते, तुझे भास होते फुलांना तजेला, कळ्यांच्या खळ्यांना हसू वाटणारा तुझा गंध होता झर्‍याला खळाळून लोभावणारे तुझे स्वप्न होते, तुझे भास होते समेला जशी दाद उस्फूर्त यावी तसा या जिवाला तुझा छंद होता दिली साथ आयुष्यगीतास ज्यांनी, तुझे स्वप्न होते, तुझे भास होते