युगलगीत: गार गार वारा अंगाला झोंबला
युगलगीत: गार गार वारा अंगाला झोंबला
तो:
गार गार वारा अंगाला झोंबला
तुझी साथ हाय माझ्या उबार्याला
ती:
नका जावू पुढं थांबा की थोडं
आसं शोभत नाय तुम्हाला
तो:
आगं तू येडी का खुळी
काय बोलतीया अवेळी
आगं काय म्हनू मी तुला?
ती:
काल रातीला एकटीच व्हते
घरात नव्हतं कुनी
तुमी यावं आसं वाटलं
पन आला नाय तुमी
आज आला तर थांबा थोडं
गुलुगुलु बोलू गोड गोड
गुलाबी थंडीचा मोसम ह्यो आला
तो:
आंगाश्शी..गार गार वारा अंगाला झोंबला
तुझी साथ हाय माझ्या उबार्याला
तो:
देव देव कराया नवस बोलाया
आईबाप गेलं तुझं पंढरीला
तु अन मी मी अ
काव्यरस
मिसळपाव
निरखुन पाहता लक्षात आले की सूक्ष्म दवबिंदुंनी जाळ्याचे धागे पूर्णतः आच्छादले गेले आहेत. प्रत्येक थेंब सुबक गोलाकार पैलु न पाडलेल्या पण उपजतच गोलाकार असलेया हिर्यासारखा आणि जाळ्याचा प्रत्येक धागा हिर्याच्या हाराच्या एकेका पदरासारखा. जसजसा प्रकाश त्या जाळ्यावर खेळु लागला.