नाटकांवरुन कविता
"नकळत सारे घडले"
माझे मन तुझ्यावर जडले
तु माझी "ती फुलराणी" कधी झालीस?
हे माझे मलाच न कळले
प्रेमामध्ये रुसवा-फुगवी अन् "हसवा फसवी"नेच जम्मत आहे
प्रेम एकदा करुन तर बघ "हिच तर प्रेमाची गम्मत आहे"
प्रेमाचा पुर्वार्ध वाटेल "कुर्यात् सदा टिंगलम्"
प्रेमाचा उत्तरार्ध असेल साक्षात् "लग्नम् गोंधळम्"
"यदाकदाचित" माझ्या प्रेमाला प्रथम म्हणशील तु नाही रे नाही
प्रेम माझ्याशी करुन तर बघ ,नक्की म्हणशील " सही रे सही"
मिसळपाव
पहिल्यांदाच सांगते, ही पाकृ माझी नाही हं. याची कर्ती-करवती माझी वहिनी शिल्पा. तिचं माहेर हुबळी.तीच या पाकृची अन प्रतिसादांची मालकीण.
दिवाळीचा गोडधोड फराळ खाऊन झाल्यावर भाऊबीजेला भाऊरायाला ओवाळायला कोल्हापूरला गेले होते. कोल्हापूरची पद्धत अशी की दिवाळीचा फराळ खाऊन ‘गुळमाट’ झालेलं तोंड भाऊबीजेला ‘वशाट’ खाऊन खंगाळायचं ! घरोघरी भाऊबीजेला मटण ! या भाऊबीजेला आमच्या भावांना (मायंदाळ हैत ) खिम्याच्या गोळ्यांचा आठव आला. झालं ! शिल्पा हुबळीची.