आषाढाचा मास । दर्शनाची आस । होती तुझे भास । पांडुरंगा । । साठवावे नेत्री । भक्तीचिया गात्री । दिवसा नि रात्री । रूप तुझे । । खोवलेला शिरी । तुरा हा मंजिरी । वसतो पंढरी । विठू राया । । भिवरेच्या तिरी । उभा विटेवरी । कर कटेवरी । ठेवोनिया । । काळा नि सावळा । प्रेमाचा पुतळा । मनाचा निर्मळा । पांडुरंग । । नामयाचा घास । घेऊनिया खास । जागवली आस । भक्तीयोगे । । घेऊनी वळण । दळितो दळण । करितो राखण । जनाईचे । । तुकोबाचा भार । घेई शिरावर । परि गुन्हेगार । आवलीचा । । काय त्या म्हणावं ? देव की मानव । कोणाला कळाव ?

प्रेरणा : स्नेहश्रीताईंची सुंदर कविता तर हे अस आहे कॉरपोरेट जग तुमच...!!!! खरा कुणाचा कोणाला पत्ता नाही कोण कुठे हे माहीत नाही आज या नावे तर उद्या त्या नावे लाईन लागते प्रतिसाद मिळेल तिथे नसते वाद घेतो मी ओढून प्रतिसाद नाहीत जातो मी सोडून कोणाची कोणाला पडलेली नसते अभासी जगात हे असेच असते खोटा राग खोटी माया आणि त्यातच जातय आयुष्य वाया खोटे निषेध , वाहवा खोटे यावर झडतात वाद मोठे कोणाला नाही चिंता श्रधास्थानांची अजिबात नाही पर्वा थोरांमोठ्यांची ================= कंदीलसुमार -----------१८-०७-२००८

आयुष्याच्या रखरखीत वाळवंटात एक ओऍसिस...... तुझा सहवास तु आहेस चराचरामधे तु आहेस कणाकणामधे ता-यांतून पाहतो आहेस वा-यातून जाणतो आहेस पृथ्वीवर आहे तुझीच छाया माझ्यातल्या 'मी' मधे सुध्धा... तुच आहेस अनंत काळाचा सोबती... अजुनही चालतोच आहे वादळे उठली..... शांतही झाली कितींची संगत सुटली किती नाती तुटली कोसळणा-या विश्वासाला सावरत चालताना.... झाकोळलेल्या काळोख्या रात्री वाट शोधताना... सोबत आहे माझ्या एक अश्वासक दिलासा.... तुझा सहवास...... फक्त तुझा सहवास

"मिसळपाव" खाता खाता लागली जोराची हागवण ! शौचकुप शोधायला इतिहासात धावले भक्तगण !! ================ शेखर - १८-०६-२००८

कधी कुणाचा कोणाला पत्ता नाही कोण कुठे हे माहित नाही आज इथे तर उद्या तिथे लाईन लागते पैसा मिळेल तिथे बोनस देत नाही टाकतो मी पेपर इंक्रिमेंट नाही घ्या माझे लेटर कोणाची कोणाला पडलेली नसते कॉरपोरेट जगात हे असेच आसते खोट रडणं नी खोट हसणं आणि त्यातच आपल आयुष्य शोधणं खोटी सहानभुती , मदत खोटी यावर चालते आपली रोजीरोटी कोणाला नाही चिंता आजुबाजुच्याची अजिबात नाही पर्वा माणुसकीची.

प्रेरणा : विजुभौंचा बैल आपण सगळेच बैल असतो कोणीतरी संस्थळ काढत असतो आणि आपण जॉईन करत असतो. जिंदादीली आणि प्रशासक नसण्यावर खुष असतो. रसिकाच्या एखाद्या इशार्‍यासरशी ऊर फ़ुटेतो लिहीत असतो आपण सगळे बैल असतो. रसिकाने यावे आपल्या लिखाणाला प्रतिसाद द्यावा त्याने आपली कविता वाचावी कधी काळी वाह वा , जबरा म्हणाव म्हणून वाट पहात असतो. आपण सगळेच बैल असतो. आपल्याला आपण विडंबवले गेलो आहोत याची काही लाज नसते. ती जाणिवच थिजलेली आसते. उत्क्रुष्ठ लेख वगैरे जाणीव कधीच निजलेली असते. आपले लेख काढून टाकले तरी आपण तसेच असतो. फ़ार तर नव्या संस्थळाच्य शोधात असतो. आणि नव्य

आपण सगळेच बैल असतो बायको लटके रागवत असते आणि आपण घाबरत असतो फक्त दोनवेळा जेवण आणि फोमच्या डबलबेडवर खूश असतो ;) बायकोच्या एखाद्या इशार्‍या सरशी ऊर फुटेतोवर धावत असतो. आपण सगळेच बैल असतो बायकोने यावे आपल्या गळ्यावरची दाढी खाजवावी अंघोळीला आपली पाठ चोळावी कधी तरी पुरणपोळी चारावी म्हणुन वाटपहात असतो :( आपण सगळेच बैल असतो आपल्याला आपण फसवले गेलो आहोत याची काही लाज नसते ती जाणीवच थिजलेली असते उन्नत ध्येय वगैरे जाणीव कधीच निजलेली असते बायको माहेरी गेली तरी आपण तसेच असतो फार तर नव्या बायकोच्या शोधात असतो आणि नव्या बायकोकडे गेलो की जुनी कशी चांगली होती (?!?!?!) याची गाणी गात बसतो आपण सगळेच बैल असतो