एक क्षण निसटू गेला.. . हिरव्यागार पानाच्या टोकाशी.. थांबून राहिलेला थेंब, पांढर्‍या शुभ्र स्पार्टेक्सवर.. साचलेल्या पसाभर पाण्यात, टप्पकन पडला... एक लाट उंच उसळली.. पाण्यात आणि मनात! एकाच वेळी!! क्लिक!!! अल्बम मध्ये लावण्याजोगी, अजून एक आठवण.. लगोलग आत गेले.. वाट बघत बसलेले रंग गोंजारले.. हळूच कुंचले मोकळे केले.. आणि गेले.. रंग ओले करण्यापुरतं पाणी आणायला.. तो थेंब तो क्षण!!! तेव्हड्यात वाहून गेला.. छ्या!!! जाऊदे! मूड नाही आज! म्हणताच कागद कोरा राहिला... एक क्षण निसटू गेला.. ====================== स्वाती फडणीस.............. २९-०७-२००८

प्रातः स्मरणीय सदगुरु केशवसुमारांना वंदुन ही आजची टुकारी. आमची आजची प्रेरणा परममित्र बेसनलाडु यांची नेहमीच ... तुझ्यामुळे तिन्ही त्रिकाळ खाई मिसळ नेहमीच ... तुझ्यामुळे वृत्तातले घोळ शब्दांचे ते खेळ नेहमीच ... तुझ्यामुळे ओठांत धूर डोळ्यांत पूर नेहमीच ... तुझ्यामुळे अनुभव .. आत्मचरित्रं (होते हसं!) नेहमीच ... तुझ्यामुळे कविंचा जाच कविंना जाच नेहमीच ... तुझ्यामुळे प्रतिसादांना धार प्रतिसादांचे वार नेहमीच ... तुझ्यामुळे मालकाचा वीट भांडायचा धीट नेहमीच ...

तिन्ही त्रिकाळ संध्याकाळ नेहमीच ... तुझ्यामुळे मेंदूतले घोळ पांजरपोळ नेहमीच ... तुझ्यामुळे ओठांत धूर डोळ्यांत पूर नेहमीच ... तुझ्यामुळे ओले घसे (होते हसे!) नेहमीच ... तुझ्यामुळे शब्दांचा जाच शब्दांना जाच नेहमीच ... तुझ्यामुळे ओळींना धार ओळींचे वार नेहमीच ... तुझ्यामुळे जगायचा वीट जगतोय धीट नेहमीच ... तुझ्यामुळे मरणाशी भेट कविताच थेट नेहमीच ... तुझ्यामुळे

नमन माझे तुला नटवरा.. हे शिवशंभो, भोळ्या शंकरा.. कृपासिंधो तू, हे गौरीहरा.. प्रसन्नवदन तू , कर्पूरगौरा.. तांडव करुनि, तु ब्रह्मांड पेलिसी.. प्राशुनि हलाहल, नीलकंठे मिरविसी.. फासुनि विभुती, तू हिमालये वससि.. उमापती शिव, हस्ती त्रिशूल घेसी.. मस्तकी तुझिया चंद्र विराजे.. हाती डम डम डमरू वाजे... तुझ्या जटा-मुकुटातुनि वाहे मुक्त मंदाकिनी.. सर्प-भुजंग खेळति देहावरी, तू शूलपाणिनी.. मुंडक-माला धारिसी तू, चिता-भस्म विलेपुनि, विश्वजननी महामाया , असता तुझी अर्धांगिनी.. महेश्वर तू, महादेव तू, धन्य धन्य देवी सती.. पुन्हा मिळविण्या तुज भूपती, जन्मली ती पार्वती.. अनाथांचा नाथ असुनि, निराकार तू, नि:स

कुमार जावडेकरांची 'नूर' गजल पाहून कोणे एके काळी आमचा बदललेला 'नूर' पुन्हा एकदा आमच्या आठवणीत आला! दारावरुन गेली, पाहून हूर आलो आता इथेच होती, शोधीत दूर आलो! जाऊन बारमध्ये ना घेतली कशी मी (पाहून तेथला मी आनंद-पूर आलो) ही फौज बेवड्यांची, पाहू कशास आता भेटीस 'पेजथ्रीं'च्या येथे चतूर आलो... 'तो भाग' शेकला पण ना बोललो कुणाला घालून शेपटी मी काढून धूर आलो थोडाच वेळ होतो, मी थांबलो तिथे, पण- भलताच मैफिलीचा पाहून 'नूर' आलो चतुरंग

झुगारुन टाकावीशी वाटत आहेत ही बंधने काहीतरी शोधत आहेत माझ्या मनाची स्फंदने काहीतरी बोजड घेऊन चालते आहे उगीच कोणाच्यात तरी मन गुंतवत आहे तुझ ते scapbook मला अस्वस्थ करतय आणि एकीकडे मात्र माझ मन तुझ्यासाठी झुरतय गुंतत आहे फक्त तुझ्यासाठीच पण मनात येत आहे,काय करायच त्या "scap"च माझच मला कळत नाही की नक्की आता काय करायच तुझ्या बरोबर आयुष्य काढायच का तुला विसरुन जायचा...???