चायनीज टॉर्चर मध्ये कैद्याला एका खुर्चीवर बसवतात. हातपाय बांधतात. कोणत्याही हालचालीची शक्यता अशी खबरदारी घेतात. एका बालदी मध्ये पाणी भरुन डोक्यावर टांगली जाते. डोक्यावर एकावेळी एकच थेंब पडेल एवढ भोक पाडतात. डोक्याचं पूर्ण मुंडण करतात. पुढचा थेंब केव्हा पडेल ह्याची कैद्याला खात्री नसते. १२ ते २४ तासात कैदी शरण येतो. असेच काही तरी आजकालच्या शिक्षक जमातीचे होत असावे. शिस्त मोडणार्‍या मुलांची संख्या वाढते अशी कायमची तक्रार शिक्षक मंडळी करतात. बरं शिक्षा करावी तर कुठला पालक नेमका चॅनेल वाल्याना घेउन उभा राहील ह्याचा नेम नाही. लहान सहान शिक्षेला मुले भिक घालत नाहीत. वर्गात गोंधळ कायम.

"पण अलिकडे मला वाटू लागलं की देवाची जरूरी आहे.मी मानतो की सायन्समुळे विश्वकर्त्याची जरूरी भासत नाही पण हे एक त्याचे रूप असावं." आज जरा गम्मतच झाली.आज प्रो.देसाई आपल्या नातवाबरोबर तळ्यावर फिरायला आले होते.रोजच्या ठिकाणी मी भाऊसाहेबांची वाट पहात बसलो होतो. गम्मत झाली हे म्हणण्याचे कारण, आजोबा आणि नातू तावातावाने बोलत येत होते.दोघांचा कोणत्या विषयावर वाद चालला होता,ह्याचं मला जरा कुतुहल होतं.ते जवळ आल्यावर त्या दोघानां उद्देशून मी म्हणालो, "भाऊसाहेब,तुमचा नातू आपल्या दोघांनाही वादात हरवणार ह्याची मला खात्री आहे.अहो,पुढची पिढी नक्कीच जास्त इंटिलीजंट असते असं मी कुठेतरी वाचलंय.हा तर आपला नातू म्

नमस्कार मी आज तुम्हांला असा प्र्श्न विचारणार आहे कि देव हा कोण आहे मला अस उत्तर नको कि तो माणसात आहे .मला हे सांगा कि तो दयाळु आहे कि सर्वशक्तिमान जर तो दयाळू आहे जर तो दयाळू आहे तर मग जगात दु:ख का आहे आणि जर तो दयाळू नाही तर तो देव नाही आणि तो जर सर्वशक्तिमान आहे तर तो ह्या दु:खाला थांबवत का नाही म्हणुन जर तो दयाळू आहे तर सर्वशक्तिमान नाही जर तो सर्वशक्तिमान आहे तर तो दयाळू नाही तुम्हांला काय वाटत ते सांगा