काय सान्गु तुम्हाला, मराठीचा बाज विदर्भाच्या राणीला, कोल्हापुरी साज, मराठ्वाड्याला ते, कोकणचे पाणी, देउन उरला आहे, हा महाराष्ट् आज ! मराठीची लव्हाळी, रोजच नव्हाळी, जशी देते कळी, गन्ध मन्द ! मराठी तर आहे, आताशी तारुण्यात, जसे गीत गात, रती यौवनाचे ! माझ्या मराठी मायेचा, वाण आहे जोरकस, इतर आहेती निकस, हिच्यापुढे ! माझ्या मराठी मायेची, लागली दिगन्ताला आस, त्यानेही मग कास, हिची धरली ! शब्द ते हो आले, भाषेत या माझ्या, अर्थ देउन सारस्वता, धन्य केले ! कैवल्य ही आहे, माझ्या या भाषेत ज्ञानियाच्या वेषात, अवतरले ! नामयाच्या भिन्ती, लावल्या नाथानी, कळ्स तुकयाने, उभविला ! हा भक्

खेळ नेहमीचाच.. एक ओळ मला सुचली ती अशी - स्वस्तिकाच्या झाडावर जास्वंदाची फुलं! ..... पुढची ओळ काय होऊ शकेल ते आपल्याला सुचतंय तसं प्रतिसादात लिहायचं. हि कविता नाही. त्यामुळे फक्त दोनच ओळी असणारेत. अट एकच, वर लिहिलेल्या पहिल्या ओळीशी निगडीत अशीच दुसरी ओळ असायला हवी! बघुयात कुणाचे कसे कसे डोके चालते ते ;) मुमुक्षु